114 ఓ బుల్లి కథ 102 --- మా పెరటి తోటతో ఇక్కట్లు

అమెరికాలో మేముండే ప్రాంతంలో ఏప్రిల్ మొదటి వారంలో బయట చెట్లన్నీ ఆకులూ గట్రా లేకుండా భూతాల్లాగా ఉంటాయి. ఏప్రిల్ చివరి వారం వచ్చేసరికి అవే చెట్లు ఆకులతో పువ్వులతో పచ్చగా నవ నవ లాడుతూ వుంటాయి. మాకు పెరటితోట వేసుకుని ఆనందించే భాగ్యం సంవత్సరానికి సెప్టెంబర్ లో చలి వచ్చే దాకా, మహా అయితే నాలు గైదు నెలలు మాత్రమే. అందుకని ఇంట్లో పెరిగిన మొక్కల్ని గార్డెన్ లో వేస్తే త్వరగా పంటని అనుభవించ వచ్చు అని, విత్తనాలు కొని ఏప్రిల్ లో ఇంట్లో నారు మడిలాగా వేశాం. మేము ఇంట్లో పెట్టిన గింజలన్నీ, టమాటో బీన్స్ సొరకాయ వంకాయ బెల్ పెప్పర్ అన్నీ మొక్కలుగా వచ్చాయి. ఇంకేం ఆనందం పరమానందం. కానీ ఇంతలో మొక్కల్ని వదిలేసి రెండు వారాలు న్యూయార్క్ వెళ్ళాల్సి వచ్చింది. తిరిగి వచ్చి చూసే సరికి ఆలనా పాలనా లేకపోయినా  మొక్కలన్నీ పచ్చగా బాగున్నట్లే ఉండటంతో చాలా సంతోషం వేసింది.

ఇక్కడ మామూలుగా మే మొదటి వారం లో వచ్చే "మదర్స్ డే" తో మొక్కల్ని పెరటి తోటలో వెయ్యటం మొదలెడుతారు. మా పెరట్లో ఒక పెద్ద "maple tree" ఉండటంతో ప్రతి సంవత్సరం "మే" వచ్చేసరికి అది  బోలెడన్ని విత్తనాలు వెదజల్లు తుంది. తన జాతిని  అభివృద్ది చేసుకోవాలనే కోరికని మనము కాదన లేము కానీ మన మొక్కలు వేసే ప్రదేశంలో maple tree విత్తనాలుంటే ఇంతే సంగతులు. అందుకని పెరట్లో  మొక్కలు వేసేముందు గ్రౌండ్ ప్రిపేర్ చేసుకోవాలి. దానికి తోడు వాతావరణం సహకరించటల్లేదు. పగలు కొద్దిగా వెచ్చగా ఉన్నా రాత్రి ఫ్రీజింగ్ వాతావరణం, లేకపోతే రోజంతా వర్షం. అటువంటి సమయంలో మొక్కలు పెడితే బతకటం చాలా కష్టం అందుకని చాలా రోజులు waiting mode లోకి వెళ్ళాల్సి వచ్చింది.

వాతావరణానికి తోడు, గార్డెన్ లో ఇద్దరం కలసి పని చెయ్యాలనే షరతు ఉండటం తోటి, త్వరగా గ్రౌండ్ ని ప్రిపేర్ చెయ్యటం కుదరలేదు. ఇంట్లో పెంచిన మొక్కలు పచ్చగా ఉన్నాయి గానీ చాలా బలహీనంగా ఉన్నాయి. మొత్తం మీద రెండు వారాలకి ఇంట్లో మొక్కలని తీసి గార్డెన్లో వేశాము. వేసేటప్పుడు కలుపు మొక్కలు రాకుండా "weed and feed " కూడా వేశాము. అంతే ఒక వారంరోజుల్లో వేసిన మొక్కలన్నీ కాలంలో కలసిపోయాయి.

ఇంక ఏమి చెయ్యటం? నీదంటే తప్పు, నీదంటే తప్పు అని వాదించుకున్నా సమస్య పరిష్కారం కాదు కాబట్టి వెంటనే వెళ్ళి కొత్త మొక్కలని కొనుక్కుని వచ్చి వేశాం. స్నేహితులు ఇచ్చిన  ఆనపకాయ, బీరకాయ  విత్తనాల గూడా గార్డెన్ లో పెట్టాము. ఈ తడవ  weed and feed వాడలేదు. మొక్కలు త్వరగా పెరగటానికి "Miracle Grow" కూడా వేశాం. వేసి రెండు వారాలయింది. ఇప్పుడిప్పుడే మొక్కలు బతికి బట్ట కడుతున్నాయి.

 పై ఫోటో ప్రస్తుతం మా పెరటి తోటది. మీకు ఒక సంగతి చెప్పటం మరిచి పోయాను. ఫోటోలో ఎక్కువగా కనపడుతున్న మొక్కలు క్రిందటి సంవత్సరం వేసిన తోటకూర సంతానం. ఈ సంవత్సరం వెయ్యకపోయినా బోలెడన్ని తోటకూర మొక్కలు వచ్చాయి. అడవిలా అంతటా పెరిగింది. ఇప్పటికి మూడు సార్లు ఆకులు కోసి స్నేహితులతో పంచుకున్నాము. చూద్దాం ఏమవుతుందో, ఈ సంవత్సరం పెరటి లో పండిన కాయ గూరలు తినే భాగ్యం ఉందో లేదో. 

ఈ సంవత్సరం అనుభవం మీద తెలుసుకున్నవి, ఏప్రిల్ నెలలో గార్డెన్ మీద ఒక పట్టా వేస్తే maple tree విత్తనాలు త్వరగా వేరెయ్య వచ్చు, రెండొవది weed and feed గార్డెన్ లో వాడకూడదు, మూడవది ఇంట్లో నారుమడి వెయ్యటం కుదరదు (రోజూ నారుకి నీరు పొయ్యాలి), నాల్గవది గార్డెనింగ్ చేసేటప్పుడు భార్యా భార్తల సహకారం చాలా ముఖ్యం (భర్త చెప్పిన మాట భార్య వింటే చాలా బాగుంటుంది ).  

113 ఓ బుల్లి కథ 101 --- హమ్మయ్య! మెమోరియల్ డే గండం గడిచి పోయింది

వేసవి వస్తోందంటే నాకు కొంచెం గాభరాగా ఉంటుంది. ఇంట్లో సణుగుడు ప్రారంభ మవుతుంది. అసలు నిజంగా చెప్పాలంటే "మే" మొదటి వారంలో వచ్చే మదర్స్ డే తో ప్రారంభ మవుతుంది. అది ఒక రోజే కాబట్టి ఆ మదర్స్ డే ని ఎల్లా గోల్లా నెట్టెయ్య వచ్చు. కానీ ఈ మెమోరియల్ డే తో పెద్ద సణుగుడు ప్రారంభ మవుతుంది. "త్రీ డే వీకెండ్ వస్తోంది ఎక్కడికన్నా వెళ్దామా". రోజూ ఏదో ఒక సందర్భంలో ఇదే పాట. నా ఖర్మ కాలి ఈవిడకి ఈ తడవ నాల్గో రోజు కూడా సెలవ కలసి వచ్చింది దానితో ఇంకొంచెం ప్రెజర్.

ఇంట్లో పిల్లలు ఉన్నప్పుడు ఇంత సణుగుళ్ళు ఉండేవి కాదు. మా స్కె డ్యుల్సు అన్నీ వాళ్ళ స్కె డ్యుల్సు మీద ఆధారపడి ఉండేవి. వాళ్ళు మా ఇద్దరి మధ్యన ఒక  "బఫ్ఫర్"  గా ఉండే వాళ్ళు. దానితోటి సణుగుళ్ళు, కోపతాపాల వ్యవహారం చాలావరకు తగ్గేవి. కానీ ఇప్పుడు ఇంట్లో ఇద్దరే ఉండటంతో తప్పించుకు తిరగటం చాలా కష్టం. వరుసగా  అడిగిన దానికి "నో" అనే ఆన్సర్ తీసుకోని వాళ్ళు ఇంట్లో ఉంటే మాటల్లో మృదుత్వం దెబ్బతిని మూల కూర్చుంటుంది.

పోనీ పిల్లలతో ఎక్కడికన్నా వెళ్దామా అనుకుంటే ( వాళ్ళు వప్పుకుంటే), ఈ కాలంలో పిల్లలు చేసే పనులు మనకి కొంచెం ఇష్టంగా ఉండవు కష్టంగా ఉంటాయి.  స్విట్జర్లాండ్ లో "ఆల్ప్స్" పర్వతాల ఎదురుకుండా కాంప్ లో వారం పాటు గుడారము వేసుకుని పర్వతాల అందాలు వీక్షించే వ్యవహారం లేదు ( ఏదో పొద్దున్న కాఫీ తాగుతూ అలా పర్వతాల అందాలు చూడగలం గానీ రోజంతానా !). "పేరూ" దేశంలో ఉన్న "మాచు పీచు" నాగరికత చూడటానికి అంచెలంచలుగా గుడారాలు వేసుకుని కొండలు ఎక్క గలిగే వయసు కాదు. పోనీ బాక్ పాక్ వేసుకుని బస్ లొ వెళ్దామన్నా కుదరదు. "హవాయ్" లో బీచ్ వడ్డున అర్ధ నగ్నంగా కూర్చుని "డ్రింక్" లు సేవిస్తూ "చిల్" అవుతున్నామను కోవటం కూడా నా చేత కాదు. నేనెప్పుడు "హాట్" అయ్యాను గనుక "చిల్" అవటానికి. ఇంతెందుకు ఇక్కడ అమెరికాలో యాభై ఏళ్ళు ఉన్నా, "గ్రాండ్ కాన్యన్" కి  వెళ్ళటం కూడా పడలేదు. ముఖ్యంగా నాకు కొండ లోయ చూసే దేమిటిలే అనే చిన్న చూపు. ఇంతెందుకు పెళ్ళి అయిన కొత్తల్లో మా ఆవిడ  "నయాగరా ఫాల్స్" చూడా లనే కోరిక  వెలిబుచ్చింది. ఏముంది  "నయాగరా ఫాల్స్" లో, ఎత్తు అయిన కొండ మీదనుంచి నీళ్ళు పడుతుంటే, చూసేదేముంటుందిలే అన్నాను (అప్పటికే నేను ఏదో రూపేణా అయిదు ఆరు సార్లు అక్కడికి వెళ్ళాను. నాకు మళ్ళా అక్కడికి వెళ్ళాలని లేదు). తీసుకెళ్తానేమోనని ఇర్రవై ఏళ్ళు చూసి తనే పిల్లలని వేసుకుని వెళ్ళి చూసి వచ్చింది. నేను కర్కోటకుడి ననుకోవోకండి సమయం సందర్భం కలసి వచ్చినప్పుడు ప్రపంచంలో ముఖ్యమైన ప్రదేశాలన్నీ తిరిగాము. ప్రస్తుతం నాకెందుకో ఇప్పుడు ఎక్కడికీ వెళ్ళాలనే కోరికల్లేవు. ఈ లాంగ్ వీకెండ్ లతో ఎప్పుడూ గొడవే.

వేసవిలో అమెరికాలో, శలవలు అందరూ ఆనందించే విధంగా సోమవారం వచ్చేటట్లు చేసి, దానిని శని ఆది వారాలతో కలిపి మూడు రోజులు గ శలవలు ఇస్తారు. దీన్ని లాంగ్ వీకెండ్ అంటారు. ఇది ప్రతీ సంవత్సరం మే నెల లో మెమోరియల్ డే తో మొదలవు తుంది. పార్కులూ బీచ్ లూ యమ్యూజ్మెన్ట్ పార్కులు, ఇంతెందుకు జనం సునాయాసంగా డబ్బులు ఖర్చు పెట్టటానికి వీలుండే వన్నీ సంవత్సరంలో మొదటిసారి ఇప్పుడు తెరుస్తారు. ఇంతవరకూ చలికాలంతో ఇంట్లో ముడుకుచు కూర్చున్న జనమంతా మొదటి రోజు మొదటి ఆట సినీమా వదిలితే బయట పడ్డట్లు, తండోప తండాలు గా వచ్చి తింటారు, తాగుతారు, సరదాగా తిరుగుతారు, సంబరం చేసుకుంటారు. అందరికీ తెలుసు, ఇవన్నీనాలుగు నెలలలో, సెప్టెంబర్ లో వచ్చే లేబర్ డే లాంగ్ వీకెండ్ తో మాయ మవుతాయని.  జీవితంలో ఎప్పుడో ఫుల్ స్టాప్ పడుతుందని జీవించ కుండా ఉంటామా ?

మేము సామాన్యంగా ఈ సమయంలో అమెరికాలో "సియాటిల్" అనే ఊరు వెళ్ళే వాళ్ళము. వాళ్ళ అక్కయ్య కూతురు ఉండేది అక్కడ. నా ప్రమేయం లేకుండానే అన్ని ఏర్పాటులు ఆవిడే చేసేది. నేను బుద్ధిమంతుళ్ళా మాట్లాడకుండా కారెక్కి ప్లేన్ ఎక్కి వాళ్ళని అనుసరించే వాణ్ని. సామాన్యంగా "సియాటిల్" నుండి అందరం ఇంకో చోటుకి కూడా వెళ్ళే వాళ్ళం. కెనడాలో  "వాంకూవర్" "విక్టోరియా" అలా చాలా చోట్ల తిరిగాము. నాకు చాలా బాగా నచ్చింది "సియాటిల్" దగ్గర ఒక ద్వీపం లో మకాం. బోటు లో కారు కూడా పెట్టుకుని తీసుకు వెళ్ళాము. మేము చిన్న పిల్లలతో సహా ఎనిమిది మంది. సముద్రపు వడ్డున ఒక పల్లెటూళ్ళో రెండు ఇళ్ళు అద్దెకు తీసుకున్నాము. నేనుంటే, నాకోసం రైస్ కుక్కర్ కూడా వెంట వస్తుంది. నా కెందుకో బయట తినటం ఇష్టం ఉండదు.  కమ్మటి గోంగూర ముద్దతో సవర్ క్రీమ్ ( మీగడ పెరుగు) నంచుకుంటూ తింటే వచ్చే ఆనందం ఎక్కడ ఏది తింటే వస్తుంది?.  ఆరోజు అందరూ ఎక్కడో రేస్టోరెంట్ కి వెళ్ళారు. సాయం సమయం. హాల్లో విండో లో నుండి సముద్రం మీద అస్తమించే సూర్యుడు కనపడుతున్నాడు. నేను అలాగే చూస్తూ కూర్చున్నాను. చూస్తుండగానే తెల్లటి సూర్య కిరణాలు రంగు రంగులు గా మారి, ఎర్రటి రక్త వర్ణంతో సముద్రంలో కలసి పోబోతున్నాయి. హాలు నిండా అస్తమించే సూర్యుని ఎర్రటి కిరణాలు!  ఏదో లోకంలో ఉన్నట్లు ఉంది. చిటికెలో అవి మాయమయిపోయి మళ్ళా ఈ లోకంలో పడేశాయి. ఆ అనుభవం కన్యాకునారి లో రెండుసార్లు సూర్యాస్తమయం చూసినా కలుగలేదు. ఆ మర్నాడు పొద్దున కాఫీ తాగుతూ ఇంటి బయట పచ్చికలో కూర్చుని మాట్లాడు కుంటూ ఉంటే, ఇంటి ఓనర్ వచ్చి హెచ్చరించేదాకా మాకు మద్యాహ్నం ఇల్లు ఖాళీ చెయ్యాలని గుర్తు రాలేదు.  ఏమిటో ఒక్కొక్కప్పుడు గంటలు నిమిషాలు గా గడచి పోతూ ఉంటాయి.

ఈ తడవ ఎక్కడకీ వెళ్ళే పరిస్థితి లేదు. క్రిందటి నెల న్యూయార్క్ వెళ్ళి పిల్లలతో రెండు వారాలు ఉండి వచ్చాము. శరీరం కూడా కొంచెం సహకరించటల్లేదు. వాతావరణం కూడా ఒక రోజు వేడి ఒక రోజు చచ్చే చలి. ఏమి చెయ్యాలా అని ఆలోచిస్తున్నాను. ఇంతలోకే వాళ్ళ తమ్ముడి కూతురు అమెరికా చూడటానికి వస్తోందని వార్త వచ్చింది. అంతే నా మీద ఎక్కడికి వెళ్ళాలనే ప్రెజర్ అంతా మాయమయింది. ప్రయాణ ఏర్పాట్లు  ఏవి చెయ్యాలి, ఎవరింట్లో ఎన్ని రోజులు ఉండాలి, ఏమేమి చూపెట్టాలి, అనుకున్నట్లు పనులు జరుగుతున్నయ్యా?. వీటితోటి ఆవిడ బిజీ బిజీ బిజీ. నాకయితే ఖుషీ ఖుషీ ఖుషీ . పుట్టింటి మమకారం ఎప్పటికీ తగ్గదు. ఆవిధంగా మెమోరియల్ డే వీకెండ్ గడిచిపోయింది.
"Time solves all the problems" అంటే ఇదే  నేమో ! 

112 ఓ బుల్లి కథ 100 --- మెమోరియల్ డే 2015

ఇవ్వాళ అమెరికాలో మెమోరియల్ డే శలవ. యుద్దా లలో చనిపోయిన వారిని తలుచుకునే రోజు. మనం సుఖంగా సంతోషంగా జీవితం గడుపుతున్నా మంటే చాలా వరకు కారణం ప్రపచం కోసం ప్రాణాలర్పించిన వీరే. ఇటు జర్మనీ అటు జపాన్ ప్రపంచాధిపత్యానికి కుమ్ముక్కై దేశాల మీద పడి మారణ హోమం చేస్తుంటే వాటి ఆట కట్టించటానికి తమ ప్రాణా లర్పించింది వీరే. ప్రపంచాన్ని నరక యాతన పెడుతుంటే చూస్తూ కూర్చోక రక్షించటానికి ప్రాణా లర్పించింది వీరే. వీరు అమెరికాలో ప్రతీ ఊరు లోనూ ఉన్నారు. భర్తలు లేని భార్యలూ , తండ్రులు లేని పిల్లలు, పిల్లలని కోల్పోయిన తండ్రులు ఎంత మందో. వారందరికీ నా అశ్రు తర్పణాలు. హిట్లరుని జర్మనీని జపాన్ నీ తలుచుకుంటేనే ఒళ్ళు గగుర్పొడుస్తుంటుంది. చంద్రుడికో నూలుపోగు లాగా నేను చెప్పుకుంటున్నాను. మీ రెప్పుడూ మా మనసుల్లో మెదులుతూనే ఉంటారు.

1. Memorial Day 2015

111 ఓ బుల్లి కథ 99 --- ఆడవాళ్ళ ఆరోగ్యానికి

ముఖ్యంగా ఆడవాళ్ళకి, అందునా వయస్సు 55 పైబడిన వారికి ఆరోగ్య విషయంలో ఈ క్రింది 6 న్యూట్రియంట్స్ చాలా ముఖ్యం. మనము తినే ఆహారంలో ఇవి మన శరీరానికి కావలసిన మోతాదులో అందకపోతే రోగగ్రస్తులు అవటానికి కారణం అవ్వచ్చు. దీనికి కారణం ఈ 6 న్యూట్రియంట్స్ కొన్ని అనారోగ్య (ఆల్జైమర్స్, డయ బెటీస్, కేన్సర్  లాంటి) పరిస్థుతుల నుండి మనలను రక్షించ కలవని పరిశోధనలలో కనుగొన్నారు.
1. Potassium
మనలని stroke నుండి రక్షణ కల్పిస్తుంది.  దాదాపు అన్ని తాజా పళ్ళు, శాఖా హారాల్లో 300mg - 400mg దాకా ఉంటుంది.
మనకి రోజుకి ఎంత కావాలి: 4,700 mg daily.
వేటిల్లో ఉంటుంది: Swiss chard, Lima beans, sweet potatoes, bananas and cantaloupe.

2. Vitamin E
ఒకవిధంగా చూస్తే దీనిని బ్రెయిన్ ఫుడ్ అనవచ్చు. ఆల్జైమర్స్ బారి నుండి రక్షించగలదు. ఇది సామాన్యంగా కొవ్వు(fat) ఎక్కువున్న పదార్ధాలలో ఉంటుంది. అందుకని కొవ్వు తగ్గించి తింటున్న వాళ్లకి ఇది తక్కువగా ఉండ వచ్చు.
మనకి రోజుకి ఎంత కావాలి:  15mg daily.
వేటిల్లో ఉంటుంది: Sunflower seeds, almond butter and hazelnuts.

3. Choline
లివర్ చేసే పనిలో (detoxification ) ముఖ్య పాత్ర వహిస్తుంది. Breast cancer రిస్క్ తగ్గిస్తుందని కూడా పరిశోధనలలో తేలింది.
మనకి రోజుకి ఎంత కావాలి: 425mg daily.
వేటిల్లో ఉంటుంది: Eggs (particularly the yolks), salmon and Brussels sprouts.

4. Vitamin B12
మన శరీరంలో Central nervous system సరీగ్గా పనిచెయ్యటానికి తోడ్పడుతుంది. అందుకనే ఇది తక్కువుంటే numbness, weakness and anemia కలగ వచ్చు. ఇది చాలా వరకు మాంసాహారం లలో ఉంటుంది. అందుకని శాఖాహారులలో ఇది తక్కువ ఉండటానికి ఆస్కారం ఉంది.
మనకి రోజుకి ఎంత కావాలి: 2.4mcg daily.
వేటిల్లో ఉంటుంది: Yogurt, shrimp, chicken, fortified breakfast cereals and nondairy milks.

5. Magnesium
ఇది మన శరీరంలో జరిగే దాదాపు 300 పైన రసాయనిక  చర్యలలో ముఖ్య పాత్ర వహిస్తుంది ముఖ్యంగా మన వ్యాధి నిరోధక శక్తిని పెంపొందిస్తుంది. మనలో చాలా మందికి ఇది తక్కువగా ఉండవచ్చుఅని పరిశోధనలలో తేలింది.
మనకి రోజుకి ఎంత కావాలి: 320mg daily.
వేటిల్లో ఉంటుంది: Spinach, cashews, avocado, brown rice and black beans.

6. Vitamin D
ఇది calcium తో కలిసి పనిచేసి మన ఎముకలు గట్టిగా ఉండేటట్లు చూస్తుంది. సూర్యరస్మి ద్వారా మన శరీరంలో ఇది తయారు అవుతుంది.
మనకి రోజుకి ఎంత కావాలి: 600 IU daily.
వేటిల్లో ఉంటుంది: Salmon, eggs, fortified milk, fortified yogurt and fortified orange juice.

*******ఇది కూడా చదవండి
************మనకు కావాల్సిన ముఖ్యమయిన విటమిన్స్, సప్లిమెన్ట్స్

దీని మాతృక:
1. Parade article by Marygrace Taylor Sunday, May 10, 2015

110 ఓ బుల్లి కథ 98-- ఇటలీ లో ఓ వారం - మళ్ళా రోమ్

వెనిస్ నుండి రోమ్ వెళ్ళటానికి మేము ఎక్కిన ట్రైన్ సూపర్ ఫాస్ట్ ట్రైన్. సీట్లో కూర్చుని ఉంటే పక్కనున్న పెద్ద పెద్ద గ్లాస్ విండోస్ లో ఇళ్ళూ, పొలాలూ, పచ్చిక బయళ్ళూ, ఊళ్లూ, సినీమా లో లాగా పక్కనించి మెల్లగా జారి పోతూ ఉంటాయి. టాప్ స్పీడ్ 250 km. ట్రైన్ ఎంత స్పీడ్ లో పోతోందో ఎదురుకుండా కనపడుతుంది. మధ్యలో కొన్ని స్టేషన్ల లో ఆగటం వల్ల, ఎప్పుడో కొంత సేపు తప్ప 250 km స్పీడ్ రాలేదు.

సరీగ్గా మధ్యాహ్న సమయానికి రోమ్ చేరుకున్నాము. టాక్సీ కోసం క్యూ లో నుంచున్నాము. మా ముందర నుంచున్న అమ్మాయి చాలా exite అయిపోయి మాట్లాడుతోంది. 30 ఏళ్ళ క్రిందట ఆస్ట్రేలియా వెళ్ళి ఇప్పుడు మళ్ళా ఇటలీ వచ్చిందిట. ఏదో ఏదో మాట్ల్లడేస్తోంది. నేను చాలా సంవత్సరాల తర్వాత మళ్ళా ఇండియా వచ్చినప్పుడు అల్లాగే ఫీల్ అయ్యాను. మాతృ భూమి కదా! ఇంతలో మా టాక్సీ వచ్చింది అపార్ట్మెంట్ కి బయల్దేరాము.

అపార్ట్మెంట్ అమ్మాయి మాకోసం wait చేస్తోంది. వాళ్ళు మొదట అపార్ట్మెంట్ అంతా ఏవి ఎక్కడో చూపెట్టి, తాళాలు ఇచ్చి వెళ్తారు. ఇక్కడ బిల్దింగ్లన్నీ చాలా పాతవి. కొత్తగా రిమోడాల్ చేశారల్లె ఉంది, అపార్ట్మెంట్ చాలా కొత్తగా ఉంది. హై సీలింగ్స్, దానికి తగ్గట్లు పెద్ద పెద్ద ద్వారాలు, పెద్ద పెద్ద గ్లాస్ విండోస్. కొంచెం మేము జాగర్తగా చూసుకోవలసింది "కరెంట్" వాడకం అని చెప్పింది. "ఇటలీ" లో "కరెంట్ " ఉత్పత్తి చెయ్యరుట. వాళ్ళు కొనుక్కుంటారుట. అందుకని ప్రభుత్వం ఒక్కొక్క అపార్ట్మెంట్ కి ఇంతే వాడుకోవాలని చెబుతుందిట. పొరపాటున అంతకన్నా ఎక్కువ వాడితే స్విచ్ ఆఫ్ అయిపోతుంది. అంతా చీకటి. అప్పుడు ఏమి చెయ్యాలో కూడా చెప్పింది. ఇక్కడ పిక్ పాకెట్లు ఎక్కువ బయటికి వెళ్ళినప్పుడు కొంచెం జాగర్తగా ఉండండి అని కూడా చెప్పింది. ఆ అమ్మాయి పక్క పల్లెటూరు లో ఉంటుందిట ప్రాబ్లం వస్తే పిలవచ్చు గానీ తను రావాలంటే రెండు గంటలు పడుతుందని చెప్పి వెళ్ళిపోయింది.

మేమందరం కాసేపు విశ్రమించిన తరువాత బయటికి వెళ్లాలని అనుకున్నాము. అప్పుడే కొంచెం కునుకు పడుతోంది. "మీది see through బాత్ రూం", "చ !" అని ఇంకో కంఠం. ఏమిటో అర్ధం కాలా. మా బాత్రూం గోడ లో షవర్ వైపు సగం పై భాగం గ్లాస్ తో ఉంది. ప్రస్తుతం చర్చిస్తున్నది దాని గురించి. మొదట అదేదో కొత్త ఫాషన్ అనుకున్నాను, కానీ అసలు సంగతి తెలిసిన తరువాత కొంచం గాబరా పడ్డాను. నిజంగా సంతోష ఆశ్చర్యాలతో గాభరా పడ్డాను. "మోడరన్ బెడ్ రూమ్ లో ఉన్నందుకు ఒక క్షణంలో సంతోషం ఇంకొక క్షణంలో ఇది దేనికి దారి తీస్తుందో అన్న గాభరా. ఎవరన్నా బాత్ రూం ఉపయోగిస్తుంటే ఇంకోళ్ళు గదిలో ఉండకూడదు అని ఒక రూల్ పాస్ చేసి, "సీత్రు" బాత్ రూం ప్రాబ్లం సాల్వ్ చేశాము. నేను ఇంతగా ఆశ్చర్య పోయింది ఒక సారి కాలిఫోర్నియాలో మా ప్రసాద్ ఇంటికి వెళ్ళినప్పుడు జరిగింది. బాత్ రూం షవర్లో రెండు వేపులా షవర్ హెడ్ లు చూసి ఆశ్చర్యపోయాను. ఇంటాయిన నడిగితే చెప్పినదేమంటే "ఇద్దరూ ఒకసారి షవర్ చేస్తే టైము కలసివస్తుంది" అని. మేము టెస్ట్ చేస్తే, మాకేమీ టైం సేవ్ అయినట్లు కనపడలేదు కాగా పోగా 10 నిమిషాల షవర్ అరగంట తీసుకుంది. అసలు ఉద్దేశం, షవర్ కోసం ఎవరు ముందర వెళ్ళాలి అని మొగుడూ పెళ్ళాం మధ్య  తగువులు రాకుండా ఉండటానికి అనుకుంటాను (విడాకుల రాజ్యంలో జాగర్తగా ఉండాలి మరి).

ఈ తడవ మేమున్న అపార్ట్మెంట్ పెద్ద సందులో ఆరవ అంతస్తులో ఉంది. మీరు అపార్ట్మెంట్ బుక్ చేసుకునే టప్పుడు ఎలివేటర్ ఉందొ లేదో తెలుసుకుని బుక్ చెసుకొండి. లేకపోతే ఈసురోమంటూ మెట్లు ఎక్కాల్సి వస్తుంది. ఎదురుకుండా ఉన్న భవంతిలో మ్యూజిక్ స్కూల్ ఉంది. సందులో అడుగడుగుకీ ఒక రెస్టోరెంట్ ఉంది. రెస్టోరెంట్ అంటే ఒక రూం దానిముందర ఒక షామియానా దానికింద ఒక నాలుగు టేబుల్స్, కుర్చీలు.

ఒక కునుకు తీసి లేచి ఊరు చూడటానికి బయల్దేరాము. మొదట వెళ్ళింది "లేవి ఫౌంటెన్". టాక్సీ వాడు చెబుతూనే ఉన్నాడు  "అక్కడ ఏమీలేదు చూడటానికి దాన్ని బాగు చేస్తున్నారు" అని. కానీ వెళ్ళాము. ఫౌంటెన్ బాగు చేస్తున్నారు పనిచేయ్యటల్లేదు. దాని చుట్టూతా నడవటానికి వాక్ వే కట్టారు. మాలాంటి వాళ్ళు అక్కడ చాలామంది ఉన్నారు. క్యూ లో నుంచుని  వెళ్తుంటే "ఫౌంటెన్ పని చేయకున్నా మీరు డబ్బులు వెయ్యచ్చు" అనే బోర్డ్ కనపడింది.. ఇక్కడికి వచ్చే వాళ్ళకి ఒక నమ్మకం ఉంది. ఒక కోరిక కోరుకుని వెనక్కి తిరిగి ఫౌంటెన్ లో డబ్బులువేస్తే ఆ కోరిక తీరుతుందని. చాలా ఇంగ్లీష్ సినీమాలలో ఇక్కడ అమ్మాయిలు వెనక్కి తిరిగి డబ్బులు వేసి వాళ్ళు కోరిన వాళ్ళని పెళ్లి చేసుకున్నారు.

సాయం సంధ్య నెమ్మదిగా నడుచుకుంటూ, సోవనీర్స్ అమ్మే బడ్డీ కొట్లు, రెస్టోరెంట్ లు దాటుకుంటూ దగ్గరలో ఉన్న ప్లాజా వేపు వెళ్ళాము. మన ఊళ్ళల్లో రోడ్డు పక్క వేరుశనగ కాయలు పొయ్యిమీద వేయిస్తూ అమ్మినట్లు, ఇక్కడ పొయ్యిమీద వేయిస్తూ చెస్ట్ నట్స్ అమ్ముతున్నారు. నాకెందుకో తినాలని అనిపించింది. కొనుక్కుని తిన్నాము. ఎప్పుడూ అవి తినలేదు కానీ రుచి ఎప్పుడో తిన్నట్లు గా ఉంది. తరవాత ఎవరో చెప్పారు అవి పనస గింజల రుచిట.

ప్లాజా అంటే ఒక పార్క్ లాంటిది కాకపోతే పచ్చిక ఉండదు సిమెంట్ నేల. మధ్యలో ఒక పెద్ద ఫౌంటెన్. ఫౌంటెన్ చుట్టూతా నగ్న శిల్పాలు. నగ్న శిల్పాలు చూడకుండా రోమ్ లో తిరగటం చాలా కష్టం. ఇక్కడ బోలెడంత మంది జనం. చాలా మంది మాలాగా టూరిస్టులు.

 దొంగలున్నారు మీ వస్తువులు జాగర్త అని చాలా చోట్ల వ్రాసి ఉంది. పక్క పోలిస్ వాన్ కూడా ఉంది. మేము జిలాటో ఐ స్క్రీం కొనుక్కుని తింటూ కూర్చున్నాము. ఇంతలోకే కరెంట్ పోయింది. అయిదు నిమిషాల్లో మళ్ళా వచ్చింది కానీ ఏదో గలాటా మొదలయింది. పోలీసులు కూడా వచ్చారు. ఎవ్వరో అమ్మాయిది పర్స్ పోయిందిట.

అక్కడి నుండి నడుచుకుంటూ డిన్నర్ కి ఒక రెస్టోరెంట్ కి వెళ్తూ

 దారిలో ఒక సోవ నీర్ బడ్డీ కొట్టు దగ్గర ఆగాము. కొట్టు మూసెయ్యబోతున్నాడు అందుకని ఇదివరకు 5 యురోలు చెప్పినది ఒకటిన్నర యురోలకే ఇచ్చేశాడు. దాదాపు ఈ సావోనీర్స్ అమ్మే చాలా మంది మన దగ్గర దేశాల నుండి వచ్చిన వాళ్ళే. రెస్టోరెంట్ దగ్గర సీటింగ్ కోసం కొంచెం సేపు వెయిట్ చెయ్యాల్సి వచ్చింది.
ముందరే ఈ రెస్టోరెంట్ బాగుంటుందని మా కోడలు సెలక్ట్ చేసింది. అనుకున్నట్లు మా వాళ్ళు రెస్టోరెంట్ లో పీజ్జా, పాస్తా చాలా బాగున్నాయని లొట్టలేస్తూ తిన్నారు. నేను మాత్రం ఫ్రెంచ్ ఫ్రైస్ తో సరిపెట్టుకుకున్నాను. ఇక్కడ అన్ని పిజ్జా లు Thin Crust  Pizzas  అంటే చాలా పల్చగా పెద్ద చపాతీ ల్లాగా ఉంటాయి. మీరు రోమ్ కి వెళ్తే ఇక్కడ తప్పకుండా తినండి. ధరలు తక్కువ, పదార్ధాలు చాలా రుచికరంగా ఉంటాయి. మీరు తాగకుండా ఉంటే, తక్కువ బిల్లుతో బయటికి రావచ్చు. తాగితే బిల్లు మోపెడవుతుంది. అక్కడనుండి టాక్సీ లో ఇంటివేపు మళ్ళాము.

మర్నాడు పొద్దున్న చక్కటి  తియ్యటి సువాసనల తో మెళుకువ వచ్చింది. క్రింద రెస్టోరెంట్ లో  "క్రోసాంట్ లు " బేక్ చేస్తున్నారల్లె ఉంది. కాల కృత్యాలు తీర్చుకుని చూస్తే పిల్లలు ఇంకా లేవలేదు. బయటికి వెళ్ళాలని నిర్ణయించు కున్నాము.

అప్పుడే జనసంచారం మొదలవుతోంది. ఎదురుకుండా ఉన్న "సెయింట్ లూ ఇస్ మ్యూజిక్ స్కూల్" కి విద్యార్ధులు వాళ్ళ వాళ్ళ వాయిద్యాలు తీసుకుని  వస్తున్నారు. కొందరు ఎదురుకుండా నుంచుని సిగరెట్లు కాఫీ తాగుతున్నారు. ట్యూనప్ చేసుకుంటున్నా రల్లె ఉంది, కొన్ని వాయిద్యాల శబ్దాలు వినపడుతున్నాయి. కుడివేపు వెళ్దామా ఎడమవేపు వెళ్దామా అని ఆలోచిస్తున్నాను ఇంతలోకే మా ఆవిడ కుడి వైపు వున్న షాప్ లోకి వెళ్ళింది. వెల్, ఎటువెళ్ళాలో క్షణంలో తేలిపోయింది. ఆ షాప్ చూస్తే Internet Cafe షాప్. ఇంట్లో IPAD, Computer, WIFI ఉన్నాయి ఎదుకు వెళ్లిందో అర్ధం కాలేదు. ఎంతసేపటికీ రాక పోతే నేను కూడా లోపలికి  వెళ్ళాను. ఎదురుకుండా కౌంటర్ మీద ఒక పది చిన్న కత్తెరలు పోసి ఉన్నాయి. ఆవిడ ఏది తీసుకోవాలో ఆలోచిస్తూ ఉంది. ఇక్కడికి ఎందుకు వచ్చిందో అసలు సంగతి గుర్తుకు వచ్చింది. కస్టమ్స్ తో ప్రాబ్లం అనుకుని ఈ తడవ నేను కత్తెర తెచ్చుకోలేదు, మీసాలు పెరిగినాయని రోజూ కంప్లైంట్ చేస్తోంది కానీ ఇంత అర్జెంట్ అని నేను అనుకోలేదు. అయినా Internet Shop లో కత్తెరలు ఎలా ఉంటాయని ఊహించిందో. ఆ షాప్ ఓనర్ కూడా మన భాయే. కాకపోతే పక్క దేశం పాకిస్తాన్ నుండి వచ్చాడు. సరే కత్తెర కొనుక్కుని బయటపడ్డాము.

కుడివేపు నడవటం మొదలెట్టాము. చిన్న చిన్న రెస్టోరెంట్లు చాలా ఉన్నాయి. ఒక చోట మొగుడు పెళ్ళాం కూర్చొని బోర్డ్ మీద ఆరోజు మెన్యు వ్రాస్తున్నారు. ఇక్కడ రెస్టోరెంట్ ముందర ఆరోజు మెన్యు, వాటి ధరలు ఉంటాయి. ఒక షాప్ డిస్ప్లే లో కేక్ లు ఉంటే దానిలోకి వెళ్ళాము. చిన్న కేక్ ఇరవై యురోలు చెప్పారు. ఆర్గానిక్ షాప్ ట. అక్కడ ఒక శాంపిల్ చాకొలేట్ ముక్క తిని కాఫీ తాగి బయటపడ్డాము. వీధి చివరికి వచ్చాము. అక్కడ కూరగాయల షాప్ ఉంటే లోపలి వెళ్లి ఒక పెరుగు డబ్బా, బంగాళ దుంపలు కొనుక్కుని ఇంటికి బయల్దేరాము. ఈ షాప్ ఓనర్ కూడా మన భాయే. కాకపోతే పక్క దేశం బంగ్లాదేష్ నుండి వచ్చాడు. నడుస్తుంటే వెనకాలనుండి "యువర్ డ్రెస్ ఈస్ బ్యూటిఫుల్" అనే మాట వినపడింది. నేను పాంట్ షర్టు వేసుకున్నాను అంత ఆకర్షణీయంగా ఏముందా అనుకుని మాట్లాడకుండా ముందరికి వెళ్తున్నాము. ఇంతలోకే ఒక ఆవిడ పరిగెత్తుకు వచ్చి మా ఆవిడతో "ఓహ్ క్యుట్ డ్రెస్" అంది. మా ఆవిడ సాదా చీర కట్టుకుంది. ఇది రెండో సారి బజారులో ఆవిడకి పొగడ్తలు రావటం. సరే థాంక్యు  చెప్పి గబగబా నడుచుకుంటూ ఇంటికి జేరాము. అప్పటికి ఇంట్లో అందరూ లేచారు. ఇవ్వాళ చాలా హేక్టిక్ షెడ్యుల్. ఫుల్ డే రోమ్ లో తిరగటం.

అందరం రోమ్ లో ఆకర్షణలన్నీ చూడటానికి బస్ టూర్, Big Bus దగ్గరకి జేరుకున్నాము. వీళ్ళు క్రెడిట్ కార్డులు తీసుకోరు (ఫోనులో తీసుకుంటామని చెప్పినా సరే). అందరి దగ్గరా ఉన్న చిల్లర ఉపయోగించి టిక్కెట్లు తీసుకున్నాము. వీళ్ళ బస్సులు రోమ్ చుట్టూతా తిరుగుతూ ఉంటాయి. చూడటానికి ఒక చోట దిగి, అది చూసిన తరువాత ఇంకో బస్ లో ఎక్కచ్చు.

మా మొదటి స్టాప్ కోలీజియం (colleseam). రోమన్ సామ్రాజ్యంలో వందల ఏళ్ళ క్రిందట రాజులు, ప్రజలకోసం దీనిని కట్టించారు. ఇది ఒక విధంగా కమ్యునిటీ సెంటర్ లాంటిది. దీని శిధిలాలు చూడటానికి జనం తండోప తండాలుగా వస్తారు. ఆనాడు ప్రజలకోసం ఇంత పెద్ద కట్టడం కట్టా రంటే మెచ్చుకో తగిందే . పక్కనున్న ఫొటోలు, కట్టినప్పుడు ఎల్లా ఉండేది, శిధిలాలు గ ఇప్పుడెల్లా ఉన్నాయో చూపుతాయి. అక్కడ ఎప్పుడు  ఏ ఏ కార్యక్రమాలు జరుగుతాయో ముందరే చెబుతారుట. అందరూ పిల్లా జేల్లాతో వచ్చి పిక్నిక్ చేసుకుంటారు.

 ఇక్కడ వంటలు చేసుకుని తినటానికి పెద్ద స్థలం. వినోద కార్యక్రమాలు జరపటానికి పెద్ద సభా స్థలం. దాని ముందర కూర్చుని చూసి ఆనందించటానికి తగిన సౌకర్యాలు. ప్రేక్షకులు సభా ప్రాంగణం లోకి రావటానికి వారి వారి హోదాలని బట్టి ముఖ ద్వారాలు ఉన్నాయి. ఇక్కడ ప్రజల ఆనందంకోసం ప్రొద్దుటనుండీ సాయంత్రం దాకా వివిధ కార్యక్రమాలు జరుగుతాయి. ఏరోజు ఏమి జరుగుతుందో ముందరే చెప్పే వాళ్ళుట . కొన్ని కొన్ని కార్యక్రమాలు చూడటం సంగతి అలా ఉంచి, అసలు వినటానికి గూడా చాలా కష్టంగా ఉంటాయి. ఇద్దరికి కత్తులిచ్చి కొట్టుకోమని ఎవరు గెలిస్తే వారిని వీరుడు అనటం (మన కోడి పందాలు గుర్తుకు వస్తాయి). ఖైదీలని తీసుకు వచ్చి క్రూర మృగాలతో పోరాడించటం. వగైరా వగైరా. ఇక్కడ ఒక అంతస్తు మొత్తం ఆనాటి నాగరికతని ప్రతిభింబించే ప్రదర్సన శాల ఉంది. ఆనాటి రాజులూ, శిల్పకళ ప్రాముఖ్యాలూ. ఆనాటి

రచయితలూ వారు వ్రాసిన రచనలూ. ఆ ప్రతుల్ని ఒక చోట పెట్టి అందరికీ అందుబాటు లో ఉంచాలనే ఆలోచనా. గ్రంధాలయ మనే దాని ఆవిష్కరణ. మొదటి గ్రంధాలయంలో రచనలని చదవటానికి అందరికీ అందుబాటులో ఎల్లా ఉంచే వాళ్ళు. చాలా అబ్బురమైన సమాచారం. చూడటం అయిపోయిన తరువాత బస్సుకోసం ఆగకుండా దగ్గరలో ఉన్నవి చూడటానికి నడుచుకుంటూ బయల్దేరాము.

మా నెక్స్ట్ స్టాప్ దగ్గర పెద్ద క్యూ ఉంది అందుకని మేము ఆగలేదు. ఇక్కడ నోరు తెరిచిన ఒక శిల్పం ఉంది. ఆ శిల్పం నోట్లో చెయ్యి పెడితే, అబద్దాలు చెప్పే వాళ్ళయితే చేతిని కరుస్తుంది. ఇక్కడ చాలా మంది దంపతులు క్యూ లో నుంచున్నారు. బహుశా ఎవరు అబద్దాలు కోరో నిర్ణయించు కోటాని కేమో .

ఇక్కడ మళ్ళా బస్సు ఎక్కాము. ఊరంతా తిప్పింది. ప్రతి ఊళ్లో లాగా అంతా మామూలే. ధనవంతులు ఉండే చోటు ధనవంతులు తినే చోటూ వగైరా వగైరా.

 నాకు బాగా ఆకర్షించింది ఒక రాజు స్థూపం. దేశాన్ని చిట్ట చివర పరిపాలించిన రాజు. చిన్న చిన్న సామ్రాజ్యాలన్నీ కలిపి ఇటలీ అనే దేశాన్ని ఆవిర్భ వించటానికి కారకుడు. అక్కడ దిగి ఆ పాలెస్ చూశాం. ఇంతటితో టూర్ అయిపొయింది. బస్సు దిగి ఇంటికి బయల్దేరాము.

నా కేందోకో ఇంటికి వెళ్ళేటప్పుడు సబ్వే లో వెళ్లాలని అనిపించింది. ఇక్కడ భూమి క్రింద రెండస్తుల్లో రైళ్ళు వెళ్తాయి. నడుచుకుంటూ స్టేషన్ కి జేరాము. ఆ రోజు ఆదివారం పెట్టెలు తక్కు వేస్తారు. జనం. జేబులు కొట్టే వాళ్ళు ఎక్కువ అని ముందరే చెప్పారు. ట్రైన్ ఎక్కడో ఆగింది. పరిగెత్తుకు వెళ్లి ఎక్కాల్సి వచ్చింది. రెండు స్టేషన్ల తరువాత మా స్టేషన్ వచ్చింది. సెంట్రల్ స్టేషన్ లో ఎలివేటర్స్ ఉన్నాయి కానీ మేము దిగిన స్టేషన్ లో రెండంతస్తులు మెట్లు ఎక్కాల్సి వచ్చింది. చివరికి ట్రైన్లో ఎందుకు వచ్చామా అనిపించింది. మీరు ఇటువంటి కోరికలు పెట్టుకో వోకండి.

రాత్రికి అన్నం, చింతకాయ పచ్చడి, బంగాళదుంప వేపుడు, పెరుగు. పొద్దున్నే చికాగో వెళ్ళటానికి టాక్సీ తీసుకున్నాము. ఎయిర్పోర్ట్ లో దిగిన తర్వాత వాడితో కొంచెం వాగ్వివాదం అయ్యింది. మేము రెండు నిమిషాలు, క్రిందకి లేటుగా వచ్చాముట అందుకని డబ్బులు ఎక్కువ ఇవ్వాలిట. సరే పెద్దగా గొడవ పెట్టుకోకుండా అడిగినది ఇచ్చి ఏర్పోర్ట్ లోకి వెళ్ళాము. ఇండియాలో రిక్షా వాళ్ళతో గొడవ గుర్తుకు వచ్చింది. ప్రపంచమంతా ఒకటే. ప్లేన్ ఎక్కి పదిగంటల్లో చికాగో జేరుకున్నాము.

(మీరు Roman Holiday అనే ఇంగ్లీష్ సినిమా చూస్తే, రోమ్ లో మేము చూసినవన్నీ మీరూ చూడవచ్చు.దీనిలో  కధ:  రోమ్ రాజకుమారి పాలస్ నుండి తప్పించుకుని బయటపడి అదృష్టవశాత్తూ ఒక అమెరికన్ రిపోర్టర్ ని కలుస్తుంది. సినిమా అంతా వాళ్ళు ఆ రోజు రోమ్ లో ఎలా సరదాగా తిరిగారో చూపెడుతుంది. అసలు మా ఇటలీ ట్రిప్ కి మూలకారణం మా ఆవిడ్ ఆ సినీమా చూడటం. చూసిన తరువాత రొమ్ ని తప్పకుండా చూడాలనే కోరిక ఆవిడకి కలగటం. మేము ఆవిడని వెంటేసుకు రావటం. ఏమిటో అంతా మాయ.)

మా ఇటలీ ట్రిప్ మీద నేను వ్రాసిన పోస్ట్ లు క్రింద ఇస్తున్నాను. వీలయితే చదవండి.
105 ఓ బుల్లి కథ 93 -- ఇటలీ లో ఓ వారం - పారిస్
106 ఓ బుల్లి కథ 94 -- ఇటలీ లో ఓ వారం - రోమ్
107 ఓ బుల్లి కథ 95 -- ఇటలీ లో ఓ వారం -- పీసా
108 ఓ బుల్లి కథ 96 -- ఇటలీ లో ఓ వారం -- ఫ్లారెన్స్
109 ఓ బుల్లి కథ 97 -- ఇటలీ లో ఓ వారం -- వెనిస్
110 ఓ బుల్లి కథ 98-- ఇటలీ లో ఓ వారం - మళ్ళా రోమ్

109 ఓ బుల్లి కథ 97 -- ఇటలీ లో ఓ వారం -- వెనిస్

"ఫ్లారెన్స్" నుంచి "వెనిస్" ట్రైన్ రైడ్ లో "రిజర్వేషన్" ఉండటం తో అందరం ఒక చోట కూర్చున్నాము. గుర్తు పెట్టుకునేవి ఏమీ జరగలేదు. కాకపోతే "వెనిస్" దగ్గరకొస్తుంటే ట్రైన్ సముద్రం మధ్య లోంచి పోతున్నట్టు ఉంటుంది. అటుపక్క ఇటుపక్కా నీళ్ళు, దూరంలోనూ దగ్గరా పెద్ద పెద్ద నౌకలు, పట్టపగలు, నీల ఆకాశం, దానిలో తెల్లటి మబ్బులు, ఏదో స్వర్గం లోకి ప్రవేశించు తున్నట్లు అనిపిస్తుంది.

"వెనిస్" కొన్ని ద్వీప సమూహంలో ఒక ద్వీపం. స్వతంత్రంగా చాలాకాలం రాజరికం లో ఉంది. చుట్టూతా సముద్రం ఉండటం మూలాన నౌకలు కట్టటం ఉపయోగించటంలో నిష్ణాతు లైనారు. దానితో వారి నౌకా సైన్యము ప్రపంచ విదితము. చికాగో మిచిగన్ లేక్ లో ప్రతీ సంవత్సరం "వెనీషియన్ నైట్" అని ఉంటుంది. ప్రపంచంలో ప్రసిద్ధ నౌకలన్నీ అక్కడకి వస్తాయి. చుట్టూతా నీళ్ళు ఉండటం మూలంగా ఉప్పెనలోస్తే తట్టుకునే విధంగా భవంతులన్నీ గట్టి పునాదులతో కట్టారు. దాదాపు అన్నీ 100 ఏళ్ళ క్రిందట కట్టినవే. చాలా వరకు  భవంతులన్నీ నీళ్ళతో ఆడుకుంటూ

ఉంటాయి. ఊరంతా కాలవలతో కలిపేశారు. ఉప్పెన లాంటివి వస్తే నీళ్ళు కాలవల ద్వారా సముద్రం ఒక వేపు నుండి ఇంకొక వేపుకు వెళ్లి పోతాయి. ఇక్కడ వీధులు కాలవలు. "Grand Canal" ముఖ్య వీధి. దానిలోనుండి చిన్న చిన్న కాలువలు ద్వీపం లోపల ఉన్న భవంతులకు తీసికు వెళ్తాయి. భవంతుల మధ్య ఉండేది సందులూ గొందులే. ఊళ్ళో తిరగటం పద్మ వ్యూహమే. నేనయితే వంటరిగా బయటికి వెళ్ళటానికి సాహసించలేదు. దాదాపు రోజు అవసరాలకి కావలసినవి అన్నీదొరుకుతాయి. వంటకి మాకు కావాల్సిన కూరలు ఇక్కడే కొనుక్కున్నాము. రెస్టోరెంటులు, కాఫీ షాపులు చిన్నవీ పెద్దవీ  చాలా ఉన్నాయి. దాదాపు కావలసినవన్నీ దొరుకుతాయి.

ఇక్కడికి చూడటానికి వచ్చే యాత్రికులు ఎక్కువ. నా ఉద్దేశంలో రోజుకి ఈ ఊరి జనాభా అంత మంది, యాత్రికులుగా వస్తారు. అందుకని ఇక్కడి మునిసిపాలిటీ ఒక రూల్ పాస్ చేసింది. 2015 నుండీ ఇక్కడి రోడ్లమీద (సందులూ గొందులూ) మీద చక్రాలున్న సూట్ కేస్ లు లాగుతూ తీసుకు వెళ్ళకూడదు. రాత్రీ పగళ్ళ లో ఆ శబ్దానికి ఆ ఊర్లో నివసించే ప్రజలకి నిద్రపట్టటల్లేదుట. దీనిని అతిక్రమిస్తే $500 జరిమానా. చూడండి ఎంతమంచి ప్రభుత్వమో.

ఇక్కడికి మనలాంటి వాళ్ళ నుంచి ఆగర్భ శ్రీమంతులు దాకావెకేషన్ కి వస్తారు. అందుకనే ఇక్కడ  "7 స్టార్ హోటల్" ఉంది. ధన కనక వస్తు వాహనాల నుండీ "ఫర్ కోట్లు" దాకా అన్నీ దొరుకుతాయి.

మేము ట్రైన్ స్టేషన్ లో దిగింతరువాత మా పాట్లు మొదలయినాయి. మా అపార్ట్మెంట్ కి తీసుకెళ్ళే అమ్మాయి రెండు గంటలకి ఒక చోటుకి రమ్మంది. ఆ చోటుకు వెళ్ళాలంటే బోటు ఎక్కి వెళ్ళాలి. ఇక్కడ టాక్సీ లు లేవు రిక్షాలు

లేవు. సందులు గొందులూ తప్ప రోడ్లు కూడా లేవు. స్టేషన్ ఎదురుకుండా ఒక బోటు స్టేషన్ ఉంది (లాంచీ ఎక్కే చోటు). మాకింకా మా అపార్ట్మెంట్ కి వెళ్ళటానికి రెండు గంటల సమయము ఉన్నది. సరే సామాను లాగుకుంటూ అక్కడున్న సందుల్లో కొట్లు చూసుకుంటూ తిరిగాము. ఆకలవుతోంది. అక్కడ చాలా రెస్టోరెంటులు ఉన్నాయి. బయట నుంచుని మా రెస్టోరెంటు లో తినండి అని అడుగుతూ ఉంటారు. బయట ఉన్న మెన్యూ చూసుకుని ఒక రెస్టోరెంట్లో చతికిల పడ్డాము. ఇక్కడ చాలా రెస్టోరెంటులు, బయట షామినా వేసి క్రింద బల్లలూ కుర్చీలు వేసినవి. మేము తీరిగ్గా భోజనం చేసి లాంచీ ఎక్కి గమ్య స్థానానికీ చేరేటప్పటికి రెండు గంటలు దాటింది. మేము టైముకి రాలేదని ఆ అమ్మాయి వెళ్ళిపోయింది. సరే ఆ అమ్మాయిని బ్రతిమాలాడితే ఒకగంటలో వచ్చింది. అప్పటిదాకా లాంచీ స్టేషన్ దగ్గర బికారుల్లాగా సామాను పెట్టుకు కూర్చున్నాము.

 సరే ఆ అమ్మాయి వచ్చి సందులూ గొందులూ తిప్పుకుంటూ మా అపార్ట్మెంట్ కు తీసుకువెళ్ళింది. అక్కడ ఉన్న ఇళ్ళన్నీ 100 ఏళ్ల క్రింద కట్టినవి. ఇక్కడ రోడ్లు లేవు. ఆ పిల్ల గబగబా వెళ్ళిపోతోంది. పెద్ద పెద్ద ఆవరణలూ వాటి చుట్టూతా బిల్డింగ్ లు. ఒక ఆవరణ లోనుండి ఇంకొక ఆవరణలోకి వెళ్ళటానికి సందులు. నాకయితే మాత్రం ఇది ఒక పద్మ వ్యూహం లాగా ఉంది. మా యపార్త్మెంట్ రిమోడల్  చేయటం తోటి చాలా మోడర్న్ గ  ఉంది. సరే కాసేపు విశ్రమించి తిరగటానికి బయల్దేరాము. మేము వెళ్ళాల్సిన చోటుకి టాక్సీ ని పిలిచాము. అక్కడ ఉండే వన్నీ వాటర్ టాక్సీలు. పక్క నున్న పిల్ల కాలవ దగ్గరకి రమ్మన్నాడు. మీరు మాత్రం టాక్సీలని పిలవకండి. డబ్బులు చాలా అవుతాయి.

"రైల్టో బ్రిడ్జి" (Railto Bridge ) దగ్గర టాక్సీ దిగాము. ఇది చాలా ఫేమస్ ఎందుకో నాకు తెలియదు. కాసేపు ఫోటోలు తీసుకుని పక్క నున్న షాపులు చూడటానికి బయల్దేరాము. ఈ షాపులు బయటినుండి చూడటానికే గానీ లోపలికి  వెళ్ళటానికి ఇబ్బందిగా ఉంది. ఇక్కడికి దాదాపు ప్రపంచం లోని కుబేరులందరూ వస్తారు. మనం వెళ్ళచ్చు పరవాలేదు అనుకున్న ఒకటి రెండు షాపులలోకి వెళ్ళి, ఒక అరగంట తిరిగి చిన్నవస్తువులేవో కొనుక్కుని లాంచీ ఎక్కి ఇంటికి చేరాము.

ఒకప్పుడు "వెనిస్" చిన్న రాజరికం. మంచి నౌకా దళం ఉంది. చుట్టుపక్కలకి పోయి యుద్ధాలు చేసే వాళ్ళు. రాచనగరూ వాళ్ళ పాలెస్ (Doge's Palace) చూడటానికి మర్నాడు పొద్దున్న బయల్దేరాము. నన్ను ఒక

చోట కూర్చోబెట్టి (మేము అమెరికా నుండి ఒక పోర్ట బుల్ కుర్చీ తెచ్చుకున్నాము) మా ఆవిడా పిల్లలూ పాలెస్ టిక్కెట్లు తీసుకు రావటానికి (తిరగటానికి) వెళ్ళారు . ఎప్పుడూ నసిగే వాళ్ళ తోటి ఎంతసేపు ఉంటారు! మా ఆవిడ నేను నసుగుతాను అంటుంది. కానీ నేను నసగను. మీరు నసిగినా ఎవ్వరూ పట్టించుకోరు అందుకని వెకేషన్ లో నసగటం అంత మంచిది కాదు.

పాలెస్ భవనాలు ఒక పెద్ద ఆవరణ చుట్టూతా ఉన్నాయి. కట్టడాలు నిజంగా చాలా బాగున్నాయి. రాజ ఠీవి తెలుస్తూ ఉంటుంది. ఇప్పుడు రాజరికం లేదు కాబట్టి ఆవరణలో చుట్టూతా రెస్టోరెంటులు ఉన్నాయి. వాటిల్లో ఆడుతున్నారు పాడుతున్నారు. అక్కడ కూర్చుని కాఫీ తాగితే అయిదు యురోలు టిప్ ఇవ్వాలిట. అది అక్కడ ఆడుతూ పాడుతున్న వాళ్లకి వెళ్తుంది. మధ్యలో పావురాలు చాలా తిరుగుతున్నాయి. వాటికి పిల్లలు గింజలు వేస్తున్నారు. పిల్లలున్నారు కాబట్టి పిల్లల ఆటవస్తువులు, తినే పదార్ధాలూ అమ్మే బళ్ళూ ఉన్నాయి. ఆవరణ అంతా చూడటానికి వచ్చిన జనంతో నిండి పోయింది. నిజంగా చెప్పాలంటే అదొక పెద్ద తిరణాల (Carnival ) లాగా ఉంది.

ఆ రాజు పాలెస్ చూశాం. వాళ్ళు ధరించే దుస్తులూ నగలూ నాణ్యాలూ చూశాం. ఆకాలంనాటి శిల్ప సౌందర్యాలు చూశాం. అంతా చూసిన తర్వాత రెస్టోరెంటులో భోజనం చేశాం. అలా తిరుగుతుంటే "ఆపరా" (Opera) అని కనపడితే  సంగతేమిటో కనుక్కోమని  "డిస్కౌంట్ క్వీన్" మా ఆవిడని పంపించాము. పిల్లలకి "ఆపరా" ఇష్టం. నేనెప్పుడూ వెళ్ళలేదు. డబ్బులు బాగా వదులుతాయి. "డిస్కౌంట్ క్వీన్" మా ఆవిడ శుభవార్త తో తిరిగి వచ్చింది. అక్కడున్న మేనేజర్, 50% డిస్కౌంట్ తో టిక్కెట్లు ఇస్తాను, రెండుగంటల్లో బాక్స్ ఆఫీసు ఓపెన్ చేస్తారు నేనిక్కడే ఉంటాను వచ్చి టిక్కెట్లు తీసుకొమందిట. రెండుగంటలు ఏమి చెయ్యాలి? ఇంకా తిరిగే ఓపిక

లేదు. మేము పొద్దున వచ్చే టప్పుడు లాంచీ లలో తిరగటానికి "డే టిక్కెట్" కొనుక్కున్నాము. 24 గంటల్లో ఎన్నిసార్లయినా లాంచీలలొ తిరగొచ్చు. మేము వచ్చిన వైపు కాకుండా ఇంకొకవైపుకి వెళ్ళే లాంచీలో ఎక్కాము. సాయం సమయం, ప్రశాంత వాతావరణం, చక్కటి గాలి, సూర్యాస్తమం సముద్రంలో(aedriatic sea) కళ్ళారా చూశాము. ఇంతలోకే ఆపరా గుర్తు కొచ్చింది. వెంటనే దిగి అటు వెళ్ళే లాంచీ ఎక్కాము. ఆపరాకి సమయం అయిపోతోంది ఈ లాంచీ ప్రతి చోటా ఆగుకుంటూ నెమ్మదిగా పోతోంది. చివరికి తెలిసిందేమంటే రెండురకాల లాంచీ లున్నాయిట . "ఎక్స్ప్రెస్" అయితే అన్నిచోట్లా ఆగదు కానీ మేము ఎక్కింది అన్ని చోట్లా ఆగే పాసింజర్ లాంచీ. ఇంతకీ చెప్పొచ్చే దేమంటే నేను నా మొదటి  "ఆపరా" చూడటం పడలేదు. ఇంటికి జేరుకున్నాము. మర్నాడు పొద్దున్నే లేచి ట్రైన్ లో "రొమ్" కి బయల్దేరాము.

కొన్ని నెలల క్రిందట "క్లూనీ" (George Clooney, ప్రఖ్యాత హాలీవుడ్ యాక్టర్) "వెనిస్" లో పెళ్లి చేసుకున్నాడు. క్రింద వీడియో లో ఆయన వాటర్ టాక్సీ లో పెళ్ళికి వెళ్ళే వైభవం  చూడండి. కాకపోతే 7 స్టార్ హోటల్ కి వెళ్ళలేదు గానీ, ఆ ప్ర దేశాలన్నీ మేమూ చూశాము.

 

108 ఓ బుల్లి కథ 96 -- ఇటలీ లో ఓ వారం -- ఫ్లారెన్స్

పీసా నుండి ఫ్లారెన్స్ వెళ్ళటానికి మేము ఎక్కిన  ట్రైన్ పాసింజర్ ట్రైన్. అంటే రిజర్వేషన్లు ఉండవు. ప్రతీ స్టేషన్ లోనూ ఆగుతుంది. మేము ఆరుగురమూ ఎక్కడ ఖాళీ ఉంటే అక్కడ సర్దుకున్నాము. నేను భోగీ మొదట్లో కూర్చున్నాను. అంటే ట్రైన్ వెళ్ళే వైపుకి ఎదురు ముఖం పెట్టి. బయట చీకటి ఏమీ కనపడటల్లేదు. పక్క వరసలో ఇద్దరు ఆడవాళ్ళు ఏదో మాట్లాడుకుంటూ ఉన్నారు. ఏమిటో  ఆ కబుర్లు, ఫ్లారెన్స్ దాకా వాళ్ళు అల్లా మాట్లాడుతూనే ఉన్నారు. కొంచెం దూరంలో ఒక జంట ఒకళ్ళ మీద ఒకళ్ళు పడుతూ ప్రేమ చూపించు కుంటున్నారు. ఇంకా పెళ్ళి కాలేదల్లె ఉంది. వాళ్ళకేం తెలుసు, ముందున్నది ముసళ్ళ పండగ. స్టేషన్లలో ఆగినప్పుడల్లా జనం ఎక్కుతున్నారు దిగుతున్నారు. ఒకసారి టిక్కెట్ కలెక్టర్ వచ్చి టిక్కెట్లు చూసి వెళ్ళాడు. మా ఎదురుగుండా ఇద్దరు తెల్లవాళ్ళు మొగుడూ పెళ్ళాం అనుకుంటాను కూర్చున్నారు. వాళ్ళల్లో వాళ్ళే ఏదో మాట్లాడుకుంటున్నారు. ఇంగ్లీషే మాట్లాడుతున్నారు గానీ వారి మాటలని బట్టి ఏదేశం వాళ్ళో తేల్చుకోలేక పోయాను. మా ఆవిడకు కూడా అంతుపట్టలేదు. ఎదురుగుండా మౌనంగా చూస్తూ కూర్చోటం బాధగా ఉంది. సరే వాళ్ళతో  మాట్లాడాలని ఉంది, ఏమి మాట్లాడాలి ఎలా మాట్లాడాలి? చూస్తూంటే ఎదురుకుండా అయన hawaii టోపీ (cap) పెట్టుకున్నాడు. నాకు దొరికింది టాపిక్ . "Did you go to hawaii" అని అడిగాను. "Yaa we were there last year" అన్నాడు. మళ్ళా నిశ్శబ్దం. నేను అమెరికాలో "conversation" కోర్స్ ఒకటి చెబుతాను. వీళ్ళ చేత ఎల్లాగయినా మాట్లాడించాలి. ఆవిడ సెల్ ఫోనులో తను తీసిన ఫోటోలు వరసగా ఆయనకి  చూపెడుతోంది. "Is there a wifi in the train" అని అడిగాను. అంతే ట్రైన్లో wifi లేదు అని చెబుతూ వాళ్ళ సంగతులు చెప్పటం మొదలెట్టారు. వాళ్ళు ఆస్ట్రేలియా వాళ్లుట. నెల రోజుల బట్టీ ఈ దేశంలో తిరుగుతున్నారు. పిల్లలు కాలేజీ లో ఉన్నారుట. ఫ్లారెన్స్ లో కొన్ని రోజులు ఉండి లండన్ వెళ్తారుట. ఇంతలోకే ఫ్లారెన్స్ వచ్చింది బైబై చెప్పుకుని దిగి పోయాము.

స్టేషన్ లో దిగే సరికి రాత్రి 8 గంటలయ్యింది. టాక్సీ తీసుకుని మా అపార్ట్మెంట్ కి వెళ్ళాము. అపార్ట్ మెంట్ అమ్మాయి క్రిందకొచ్చి గేటుతీసి లిఫ్ట్ లో పైకి తీసుకు వెళ్ళింది. అపార్ట్ మెంట్ తలుపు తీసింది. అందరూ అదిరిపొయారు. ఎదురుకుండా nude పెయింటింగ్. అయ్యో రామ ఇంకెన్ని చూడాలో అనుకుంటూ దానికింద కుర్చీ ఉంటే కూలబడ్డాను. ఆ అమ్మాయి ఇంట్లోకి తీసుకు వెళ్లి ఇంట్లో అన్నీ ఎలా పనిచేస్తాయో చెబుతోంది. అపార్ట్ మెంట్ చాలా పెద్దది. 3 బెడ్రూమ్స్ 2 బాత్స్ (ఒకటి ఇండియన్ సిస్టం) పెద్ద కిచన్, వాషర్, పెద్ద డ్రాయింగ్ రూం, దానిలో పియానో. చుట్టూతా బాల్కనీ. ఇటలీ లో ఫ్లారెన్స్  కళలకి (painters, sculptures) ప్రసిద్ది. సీజన్ లో ఇక్కడ కళాకారులు ఉంటారుట. అందుకని ఇంటినిండా పెయింటింగ్స్.

ఇంట్లోకి అడుగు పెట్టగానే ఒక ప్రశాంత వాతావరణంలో మునిగిపోతాం. ఆ చుట్టుపక్కల ఉండేదంతా కళాకారులుట (artists) అందుకని పెద్ద శబ్దాలు చెయ్యవద్దంది ఇంటావిడ. ఆ వాతావరణంలో మనమూ కళాకారులుగా మారిపోతాం. డ్రాయింగ్ రూం లో ఒక పెద్ద పియానో ఉంది. మా కోడలు పియానో మీద "బీతోవన్ బిట్" ఒకటి వాయించింది. ఎప్పుడో స్కూల్లో నేర్చుకున్న పాటట చాలా బాగా వాయించింది. అమెరికాలో స్కూల్లో అందరూ ఒక సంవత్సరం పాటు మ్యూజిక్ నేర్చుకోవాలి. సంవత్సరం ఆఖరికి పిల్లల చేత కాన్సర్ట్ కూడా చేయిస్తారు. ఆ నేర్చుకున్న విద్య ఎప్పుడో అప్పుడు ఇలా ఉపయోగ పడుతుంది. మా పిల్లలు స్కూల్లో వాయిలిన్ నేర్చుకున్నారు. నాకు బాగా గుర్తున్న వాళ్ళ పాట "Hot Cross Buns". మాకందరికీ ఆకళ్ళు అవుతున్నాయి. ఎందుకో రైస్ తినాలని పించింది. రైస్ కుక్కర్ లేదు. రైస్ కుక్కర్ లేకుండా రైస్ వండటం నా కొక్కడికే తెలుసు. పిల్లా పెద్దా అందరికీ ట్రైనింగ్ ఇచ్చాను.

మర్నాడు పొద్దున్నే "Boboli Gardens " కి బయల్దేరాము. ఇది "Pitti Palace " లో ఒక భాగము. అసలు సంగతి చెప్పాలంటే ఇది ఒక రాజు గారి భవంతి. మామూలుగా రాజుగారి భవంతి చుట్టూతా తోటలు ఉంటాయి. కాకపోతే ఈ తోట ఒక కొండ కింద నుంచి పై దాకా ఆక్రమించింది. అక్కడ రాజరికం లో వాళ్ళు వేసుకునే బట్టలు అలనాటి  ఫాషన్స్ చూపించే ఒక గాలరీ
ఉంది. ఆ రోజుల్లో కళలను పోషించేది రాజులు కాబట్టి ఆనాటి ప్రసిద్ధ కళాకారులు వేసిన పెయింటింగ్స్ తో ఒక గాలరి కూడా ఉంది. ఇవన్నీ చూసుకుంటూ వస్తున్నాము. ఇటలీ ఫాషన్ లకి పేరు. "Made in Italy " అని ఉంటే దానికి ఎక్కడలేని విలువా వస్తుంది. ఎప్పుడూ కొత్త కొత్త డిజైన్స్ కోసం పరిశోధనలు చేస్తూ ఉంటారు. అక్కడ ఒక డిజైనర్ మా ఆవిడ డ్రెస్ని చూడంగానే తన్మయత్వం
చెంది ముచ్చటపడిపోయి ఫోటో తీసుకుంటానని అడిగింది. మా ఆవిడ ఆనందంతో మెలికలు తిరిగిపోయి ok అంది. ఇంతకీ ఆవిడ డ్రస్స్ రోజూ కట్టుకునే మామూలు చీర. మా ఆవిడ ఆఫీసుకి తప్ప ప్రపంచంలో ఎక్కడున్నా చీరెలే  కట్టుకుంటుంది.
మాకు 11 గంటలకి మైకెలాంజిలో మ్యుజియం కి టిక్కెట్లు ఉండటం తోటి త్వరగా ముగించుకుని Academia Gallery కి బయల్దేరాము. ఇక్కడ డబ్బులు కొంచెం ఎక్కువ పెడితే క్యు లో నుంచోకుండా వెళ్ళొచ్చు. అంతా "యూరో" మహిమ.  ఈ మ్యూజియం లో మైఖెలాంజిలో తో పాటు చాలా మంది శిల్ప కారులు చెక్కిన శిల్పాలు ఉన్నాయి. Florence is the capital of art in Italy. మనం కళాకారులం కాకపోయినా ఎక్కడికి వెళ్ళినా ఒకరకమైన అనుభూతి కలుగుతుంది. ఇక్కడ మైఖెలాంజిలో చెక్కిన,

ప్రపంచ ప్రఖ్యాతి గాంచిన "డేవిడ్" శిల్పము ముఖ్య ఆకర్షణ.  ఇక్కడి నుండి గెలీలియో
మ్యుజియం కి వెళ్ళాము. గెలీలియో పరిశోధన లన్నీ అక్కడ ఉన్నాయి. చాలావరకు మనం తరచుగా వాడే వస్తువులు అక్కడ కనిపెట్టినవే.



గెలీలియో మ్యుజియం గురించి వ్రాయాలంటే ఈ పోస్ట్ సరిపోదు. క్లుప్తంగా చెప్పాలంటే గెలీలియో పుట్టినప్పుడు "సైన్స్" అనే పదం లేదు, కానీ ఆయన చనిపోయేటప్పటికి "సైన్స్" అనే పదం వాడుకలోకి రావటమే కాకుండా దాని అర్ధం కూడా సామాన్య జనానికి తెలిసింది. సూక్ష్మంగా చెప్తే, అప్పుడు ఉన్న సైన్స్ అనే పుస్తకానికి రెండు అట్టల మధ్యలో ఉన్నవి గెలీలియో పరిశోధనలు.

గెలీలియో మ్యుజియం చూసిన తరువాత ఒక వేదాంతిలా మారిపొయాను. మ్యుజియం ఎదురుకుండా సన్ డయల్ ఉంటే దాని ఎదురుకుండా కూర్చుని వచ్చేపోయే వాళ్ళని చూస్తూ ఆలోచిస్తున్నాను. ఛా ! ఏమిటీ జీవితం. పోద్దుటనుండీ సాయంత్రం దాకా మనం ఉపయోగించేవి ఎవరో ఎక్కడో రాత్రిం బగళ్ళు ఎన్నో కష్టాల కోర్చి పరిశోధించి కనుక్కుని మనకోసం తయారు చేసినవే. కొత్తవి కనిపెట్టాలి అనే తపనతో, వారిలో  చాలామంది  జీవితాలు సాఫీ గా కూడా సాగలేదు. ఏమిటో ఒక చెత్త ప్రశ్నమనస్సులో మెదిలింది :   జీవితమంతా ఎవరో ఎక్కడో కనిపెట్టినవి అప్పనంగా వాడుకోటం తప్ప, మనంతట మనము కొత్తవి కనుగొందామని ఎందుకు ప్రయత్నించము ?

ఇక్కడ ప్రతి ఊళ్లోనూ ఒక కాలువ ఉంటుంది. కాలవ దాటటానికి బ్రిడ్జిలు ఉంటాయి. సామాన్యంగా వాటి మీద రోడ్డు తప్ప చెప్పుకోటానికి ఏమీ ఉండవు. ఇక్కడ ఒక బ్రిడ్జి మీద కొట్లు కట్టారంటే చూడటానికి వెళ్తున్నాము. ఫ్లారెన్సు కళలకు కాణాచి. దారిలో రోడ్డు మీదే పెయింటింగ్స్ పెట్టి అమ్ముతున్నారు. మా ఆవిడకి ఏదో పెయింటింగ్ నచ్చింది, ఎంత అని  అడిగితే 25 యురోలు అన్నాడు. ఈవిడ ఊర్కుండలేక 3 యురోలకి ఇస్తావా? అని అడిగింది. ఎలాగో వాడు ఇవ్వడని నడుస్తున్నాము. వాడు పరిగెత్తుకుంటూ వచ్చి సరే తీసుకో మన్నాడు. నేను చస్తే చెయ్యలేని పని, ఇంకో బేరం, ఆవిడ చేసింది. వాడిని 2 యురోలకి ఇమ్మంది. వాడు నసుగుతూ ఇచ్చాడు. అలా పెయింటింగ్ తీసుకుని నడుస్తూ పోతుంటే ఇంకోడు చేతిలో పెయింటింగ్ చూసి తన పెయింటింగ్ కూడా కొనుక్కో మన్నాడు. ఎంతంటే 25 యురోలు అన్నాడు. నేను ఇది 2 యురోలకి కొనుక్కున్నాను ఇస్తే తీసుకుంటా నంది. వాడు ఇచ్చాడు. ఆవిడ అదృష్టమేమిటో మరి ! మనము ఇల్లా తక్కువకి అడిగితే చాలా సార్లు తిట్లు తినాల్సి వస్తుంది.

బ్రిడ్జి మీద షాపులు చూశాం. వాటిల్లో ఉన్న వజ్రాలూ వైడుర్యాలూ మనం కొనుక్కోటానికి అందేవి కాదు. చూచి ఆనందించటానికే. నేనయితే నేను, వెధవ 18 కారట్ గోల్డ్ ఆభరణాలు మనకి పనికిరావులే అని సంతృప్తి పడ్డాను. చీకటి పడింది. ఆకలవుతోంది. ఐఫోన్ లో వెతికితే ఇండియన్ రేస్టోరంట్ దగ్గరలో ఉంది. టాక్సీ ఎక్కి వెళ్ళాము. మర్నాడు పొద్దున్నే లేచి "వెనిస్" వెళ్ళటానికి ట్రైన్ స్టేషన్ కి వెళ్ళాము.

మీకు వీలుంటే క్రింద ఇచ్చిన సమాచారం కూడా చదవండి. మన కోసం కష్టపడ్డాడు ఆయన :
1. Michelangelo
2. The Museums of Florence, Italy
3. Galileo Museum
4. Museo Galileo Virtual Museum
5. http://solar-center.stanford.edu/galileo/