19. ఓ బుల్లి కథ 7 ---- ఇది కధ కాదు - నిజం

ఇది కధ కాదు - నిజం-
@sowmya, @Prasad :ఇద్దరు PhD లు శనగలు తిన్నయడల అసౌకర్యముగా ఉంటుంది అని చెబితే నేను ఒప్పుకో కుండా ఉంటానా. నా తరువాత పోస్ట్ లో దానిని గురించి వ్రాస్తాను. ఇదిగో నా పోస్ట్:

ఇది ఒక బుల్లి వస్తు గుణ దీపిక. ఇందులో వస్తువు శనగలు అనే బీన్సు. నా శనగల పోస్ట్ లో వచ్చిన వ్యాఖ్యలకు సమాధానం ఈ పోస్ట్.
శనగలు బీన్స్ అనే జాతి లోనివి. ఇవి తిన్న యడల కోలేస్టేరోల్ తగ్గుట, రక్తము లోని షుగర్ పరిమితులు నిశ్చలముగా నుండుట, ప్రోస్టేట్ మరియు బ్రేస్ట్ కాన్సర్ రిస్క్ తగ్గుట మరియు, డయాబెటిస్ ఉన్న వాళ్ళ హృద్రోగ రిస్క్ తగ్గుట మొదలయినవి జరుగును అని నిరూపించట మైనది.

పని చేయుటకు కారణములు:బీన్సు లో 1) కాంప్లెక్స్ కార్బోహైద్రే టులు, రెండు రకముల పీచులు (2)కరిగేవి 3)కరగని fibers. మొదటి వి షుగర్ గ మారటానికి అరగటానికి ఎక్కువ కాలము పట్టును. అందువలన షుగర్ లెవల్ లు అకస్మాత్తుగా పెరుగవు. కరిగే fibers కోలేస్టేరోల్ ని పట్టుకుని అది అరిగే లోపల బయటకి పంపుట మూలమున కోలేస్టేరోల్ తగ్గును. దానికి తోడు ఇన్సులిన్ receptors ను పెంచుటము వలన సెల్ల్స్ ఇన్సులిన్ వాడకము పెరుగును. కరగని fibers నీళ్ళని పీల్చటము మూలముగ ఉబ్బి, తుక్కు ను పెద్ద ప్రేవుల నుండి బయటకు పంపుట తేలిక అగును. వీటి మూలమున కొద్దిగా తినిననూ కడుపు నిండి నటులను, కడుపు ఉబ్బినటుల ను ఉండును.
బీన్సు లో అన్నిటికన్నా ఎక్కువ fibers , తక్కువ fat ఉండును. అందుకని బరువు తగ్గుటకు ఇవి చాలా మంచివి.
బీన్సు లోని fibers తొందరగా అరుగవు కనుక ప్రేవులలో పులువుట(ఫేర్మేంట్) మూలముగా గ్యాస్ వచ్చును.
కొద్ది కొద్ది గ తినుట మొదలు పెట్టి క్రమముగ దేహములో బీన్సు జీర్ణశక్తిని పెంచుట మూలముగ అజీర్ణ బాధను తగ్గించ వచ్చును.
ఇన్ని మంచి గుణములు గలిగిన శనగలను రోజుకు నాలుగు తినిన మంచిది కదా.

బీన్సు వండు విధానము:
మొదట బీన్సు ని గిన్నెలో నీళ్ళ లో పోసి కనీసము రెండు అంగుళముల నీరు పయిన ఉండునటుల చూసి బోయిల్ అయ్యేదాకా ఎక్కువ సెగ లో పెట్టండి. ఆ తరువాత సెగ తగ్గించి పది నిమిషములు మరగ పెట్టండి.

తరువాత నీళ్ళు అన్నీ పారబోసి కొత్త నీరు పోసి కనీసం రెండు అంగుళముల నీరు పయిన ఉండునటుల చూసి
ముప్పది నిమిషములు ఆగండి.

తరువాత నీళ్ళు అన్నీ పారబోసి కడిగి మరుల కొత్త నీరు కనీసం రెండు అంగుళముల పయిన ఉండునటుల చూసి చిన్న సెగ లో రెండు గంటలు మెత్త పడే దాకా ఉడికించండి.

ఈ విధముగా చేసిన బీన్సు లో ఉండు గ్యాస్ తయారు చేయు షుగర్స్ అన్నీ పోవుటకు అవకాశము కలదు.
బీన్సు తో వంటపదార్ధములు తయారు చేయునప్పుడు ఒక టీ స్పూను అల్లము వేసినను ఫలితము వచ్చును.
బీన్స్ తినునప్పుడు వాటితో caraway seeds తిన్న నూ , one caraway capsule... or one parsley oil capsule వేసుకోనిన ఫలితము కలుగును.

నేను వైద్యుడిని కాను. క్షణిక(పార్ట్ టైం) ఆనందము కోసము వంట చేయు అల్ప సంతోషిని. బీన్స్ గురించి ఇంకనూ విశేషములు కావలసిన ఈ క్రింది వాటిని చూడగలరు. గూగుల్ తో కూడా పరిశోధించ వచ్చును.

The Doctors Book of Food Remedies By Selene Yeager
Prevention Health Books( Rodale Inc.)

Bottom Line/Women’s Health interview Violet I. Haraszthy, DDS, PhD,

"నాన్న" బ్లాగు లో "మీకు తెలుసా" పోస్ట్ (ఏప్రిల్ 7, 2010).

18. ఓ బుల్లి కథ 6 ---- శనగలతో నా చిట్కా వైద్యం

శనగలతో నా చిట్కా వైద్యం ----
ఇవాళ రహస్యముగ  ఒక కొత్త పరిశోధన చేయవలయునని  నిర్ణయించు కొంటిని. ఈ మద్య నాకు కొంచం మతిమరుపు ఎక్కువ అయినది దానికి చిట్కా మందు కనిపెట్టవలె నని అనుకొనుచుండగా ఒక మంచి "క్లూ" దొరికినది. ఇంటి ఆవిడ ఆఫీసు కి వెళ్ళిన వరకు ఆగి ఒక "క్యాన్" "గర్బాన్జో" కొనుక్కుని వచ్చితిని. వచ్చి కట్ చేయుచుండగా "క్యాన్" ఒపెనేర్ మధ్య మధ్యలో స్లిప్ అయి మూత వచ్చుటలేదు. రేకు వంచి తీయుదమని ప్లయర్సు కోసం వెతుకుట జరిగినది. అవి కనపడలేదు. మా ఇంటిలో ఇటువంటివి ఎచ్చట ఉండునో నాకు తెలియదు. టూల్స్ అన్నీ ఒక చోట పెట్ట మని ఎన్ని సార్లు చెప్పినా వాళ్ళు వినరు. కాగా పోగా ఉపయోగించే వాళ్లకి ఎక్కడ ఉన్నయ్యో తెలుసు అని ఎద్దేవా చేస్తారు. మా ఇంటిలో చేతి వాటం వాడిని (హండీ మాన్ ) నేను కాదు. నా పరిశోధన విరమించుకునే పరిస్థితి ఏర్పడి నాకు చాలా బాధ వేసినది.

అసలు నేను చేసిన తప్పు ఉబుసుపోక "నాన్న" బ్లాగ్ చదువుట. దానిలో శనగలు ఎంత మంచివో వ్రాసితిరి. శనగలు తింటే ఎలా ఉండునో చూపుటకు ఒక ఫోటో గూడ ఉంచిరి. అది చాలా బాగుగ  ఉన్నది. మొన్న అటువంటిది ఒకటి తీయించు కుంటిని గాని, అది సైడ్ ఫోజులో తీయటముతో నా బొజ్జ బయట పడెను.  వ్యాయామ యంత్రముల ముందర బొజ్జ బాగుండదు కదా అందుకని నా ఫోటో పెట్టలేదు. ఇంతకీ చెప్పొచ్చే దేమిటనిన అది చదివి న తరువాత, శనగలు తినిన మైండ్ చాలా బాగా పనిచేయునని  గట్టి నమ్మకము  కలిగినది. ఎందువలన అనిన శరీరం చక్కగా ఉండుటకు  మైండ్ కదా ముఖ్యము .అందుకనే పేరంటపు  శనగలు తిని తిని మన ఆడవాళ్ళకి చాలా తెలివి తేటలు వచ్చి ఉంటవని నా అనుమానము. మనని పేరంటములకు చస్తే పిలవరు కదా. ఈ మధ్య మా ఆవిడ పేరు గూడా గుర్తు ఉండక "ఆవిడ" అని అనుచుంటిని. ఆవిడ ఆఫీసు నుండి వచ్చే లోపల శనగలు తో మైండ్ చిట్కా మందు తయ్యారుచేయుదమని అని అనుకుంటిని. ఇప్పుడు "క్యాన్" మూత వచ్చుటలేదు. ఈ డబ్బా లో నుండి శనగలు ఎటుల తీయ వలయునో ఏమి చేయవలయునో తోచటము లేదు.

పెద్ద పెద్ద వాళ్ళు స్నానము చేస్తూ ఉన్నప్పుడు కొత్త కొత్త ఆలోచనలు వచ్చి క్లిష్ట మయిన సమస్యలని పరిష్కరించారని ఎక్కడో చదివినట్టు గుర్తు. అది కూడా ప్రయత్నించితిని. అరగంట స్నానము చేసినను సమాధానము దొరకలేదు. దిగులుగా డ్రెస్ వేసుకుని తలదువ్వుటకు దువ్వెన కొరకు మధ్య అర తీసితిని, ఎదురుకుండా ప్లయర్సు కనపడినది. రిలేటివిటీ థియరీ ని మళ్ళా కనుక్కున్నంత ఆనందము కలిగినది.

ఇంక నా పని నల్లేరు నడక నుండి పచ్చగడ్డి మీద పరుగుగ మారి పోయినది. వెంటనే రేకు వంచి శనగలు తీసి మూడు సార్లు బాగా కడిగి ఆరబోసితిని. రెండు నోట్లో వేసుకొంటిని. పచ్చివి రుచిగ లేవు. రుచి తెప్పించుట  నాకు పెట్టిన విద్య. భగుణె లో రెండు స్పూన్స్ నూనె (ఆలివ్ అయితే ఇంకా మంచిది) వేసి, అర స్పూన్ మినప్పప్పు, పావు స్పూన్ ఆవాలు జీల కర్ర, నాలుగు మెంతులు, చిటికెడు పసుపు , ఒక ఎండు మేరప తుంచి వేసితిని. వేగిన తరువాత ఆరిన శనగలు పోసితిని . శనగలు వేగుతున్నప్పుడు నీళ్ళు ఉండటము వలన  పేలును. నీళ్ళు పోవు వరకు వేయించి పావు స్పూన్ కారము ఉప్పు వేసి పులుపు కోసం నిమ్మకాయ పిండితిని.

ఇంక నా ఆనందమునకు అంతు లేదు. ఎందుకైనా మంచిదని పొటాసియం కోసం అరిటిపండు ఒకటి తింటిని. నా మెదడుకి మందు ఇప్పుడు నా చేతులలో ఉంది. రెండు గింజలు నోట్లో వేసుకుని రుచి చూసితిని. బ్రహ్మాండముగా ఉండెను. గబా గబా ఒక గుప్పెడు తీసుకు ని తింటిని. తలుపు తాళం తీసుకుని వచ్చుచున్న చప్పుడు అయినది. స్వరాజ్యం వచ్చావా అని సంతోషం పట్టలేక పెద్దగ అంటిని. పేరుపెట్టి పిలుస్తున్నారు? ఏమిటి విశేషం అన్న సమాధానం నా చెవులకు విందయినది. ఇన్నాళ్ళకు మా ఆవిడ అసలు పేరు తిరిగి గుర్తుకు వచ్చెను. "యురేకా" అని అరిచితిని. నా చిట్కా మందు పనిచేసినది. నా పరిశోధన ఫలించినది. నా కనులు ఆనంద భాష్పముల తోటి నిండిపోయినవి.

మాతృక "నాన్న" బ్లాగు లో "మీకు తెలుసా" పోస్ట్ (ఏప్రిల్ 7, 2010). వ్రాసిన వారికి నా హృదయ పూర్వక ధన్యవాదములు.

లక్కరాజు శివరామ కృష్ణారావు

17. ఓ బుల్లి కథ 5 ---- మీరంటే నా కెంతో ఇష్టం

మీరంటే నా కెంతో ఇష్టం ----
ముప్పది ఏళ్ల క్రిందట, మాత్రు దేశానికీ పదివేల మైళ్ళ దూరం లో ఉన్నా, ఔత్సాహిక తెలుగు సంసారాలని వేళ్ళ మీద లెక్కించినా, నావి అని చెప్పుకోటానికి ఉన్నవి తక్కువైనా, ఇది నా మాతృభాష ఇది నాది ఇది గుర్తు పెట్టుకోవాలి అని నడుము బిగించి గొంతు సవరించి ఒక బృహత్కార్యముగా ఉద్యమించి చికాగో లో తెలుగు వెలుగు పత్రిక నడిపిన వారు అంటే నా కెంతో ఇష్టం.
మీరు ఈనెల తప్పకుండా వ్రాసి పంపించాలి అంటూ ఫోనుల మీద ఫోనులు చేసిన వాళ్ళంటే నాకు చాలా ఇష్టం. వచ్చిన వాటిని శ్రద్ధగా కూర్చుని తెలుగు లో చక్కగా స్వదస్తూరితో కాగితము మీద పెట్టిన వాళ్ళు అంటే నాకు చాలా చాలా ఇష్టం.

నాతో పరిచయమున్న వీళ్ళకి

ద్రోణంరాజు అనసూయ, ద్రోణంరాజు శ్రీరామకృష్ణ, ద్రోణంరాజు వాసవి, దామరాజు మూర్తి, దామరాజు లక్ష్మి, యడవల్లి రమణమూర్తి, శ్రీపాద నాగేంద్ర, వేలూరి వెంకటేశ్వరరావు, చింతా రాణి సంయుక్త.

ఇంకా నాకు పరిచయము లేని వాళ్ళ కేందరికో, మన తెలుగు మనతో పాటే జీవిస్తుంది అని చూపించి నందుకు నా ధన్య వాదాలు. వీళ్ళందరూ చికాగో లో తెలుగు కి వెలుగు నిచ్చిన వాళ్ళూ వీళ్ళూ.

లక్కరాజు శివరామకృష్ణారావు

ఈ నా చిన్న కవిత జనవరి 1989 తెలుగు వెలుగు (చికాగో తెలుగు అసోసియేషన్ ) లో ప్రచురించారు.

ఇలా మొదలవు తుంది
నువ్వంటే నాకెంతో
ఇష్టం
కమ్మగా చెప్పాను
సత్యం
ఇంక మీరు బొమ్మని క్లిక్ చేసి చదవండి

16. ఓ బుల్లి కథ 4 ---- మా తాతయ్య ----

మా తాతయ్య ----

ఏవో పాత టేపులు తిరగేస్తుంటే అమ్మవారి మీద మా అమ్మ పాడిన పాట వినపడింది. మనస్సు ఎక్కడికో వెళ్లి పోయింది. "రాజ రాజేశ్వరి --- దేవి కన్యా కుమారి --- రక్షించు జగదేశ్వరీ ' అని మా తాతయ్య రోజూ తెల్లారు ఝామున లేఛి పాడే పాటలు పద్యాల్లో ఒకటి. తెల్లారకుండా తాతయ్య ఎందుకు ఇలా పాటలు పాడుతారు అని నేనెప్పుడు ప్రశ్నించు కోలేదు. అల్లాగే తెల్లవారుతుంటే కోడి ఎందుకు కూస్తుందో కూడా నాకు తెలియదు.

పాటల తరువాత లేచి నిత్య కృత్యాలు జరిగేవి. ఆయన కాఫీ తాగేవారో లేదో నాకు గుర్తు లేదు గాని 8 గంటల కల్లా ఆఫీసు తెరిచే వారు. ఆ ఊరి ఉత్త రాల సంచి అప్పుడే వచ్చేది. నేను అక్కడ ఉంటె ముద్దర్లు వేయటం నా వంతు. అదేకాదు ఉత్తరాలు చదవలేని వారికి చదివి వినిపించటం, సమాధానం వ్రాయడం నా వంతు.

మా తాతయ్య నెప్పల్లి అనే పల్లెటూరికి కరణం గారు, పోస్ట్ మాస్టారు గూడాను. పోస్ట్ జవాను ఉత్తరాలు వూర్లో ఇవ్వటానికి వెళ్ళగానే మా కార్యక్రమం మొదలయ్యేది. సామాన్యంగా ఎవరింటిలోనో పిల్లలకి అక్షరాభ్యాసం చెయ్యటమో , శుభ కార్యాలు అవుతుంటే దీవించ టానికో వెళ్ళేవాళ్ళం. నాకు అక్షరాభ్యాసంకి వెళ్ళటం చాలా ఇష్టం. కొత్త పలకా బలపం వచ్చేవి. తాతయ్య చేత్తో అక్షరాలు దిద్దిన వారు ఇప్పుడు ఏమి చేస్తున్నారో. ఆ తరువాత ఇంటికి రావడం భోజనం చెయ్యటం విశ్రాంతి. భోజనాలయిన తర్వాత మా అమ్మమ్మ తీరికగా చూరులోనించి పాత ఉత్తరాలు తీసి ప్రతి మాట కూడబలుక్కుంటూ మధ్యాహ్నం ఎండలో పెరటి గుమ్మం దగ్గర చదువు కుంటూ కూర్చుంటుంది. రోజూ అందర్నీ తలుచు కోవటం ఆవిడ కదో తృప్తి.

సరిగ్గా 3 గంటలకి ఆఫీసు తెరుస్తాము. పోస్ట్ బాక్సు లొ ఉన్న ఉత్త రాలు తీసి ముద్దర వెయ్యటం, టపా సంచీ కట్టి బెజావాడ బస్సు దగ్గరకి పంపించటం. ఎవరో ఓకరు వస్తూ పోతూ వుంటారు. దాస్తా వేజులు వ్రాయటం దగ్గరనుండి వంట్లో బాగుండక పోవటం వరకూ మాట్లాడు కుంటారు. మా తాతయ్య దగ్గర వస్తు గుణ దీపిక అనే పుస్తకం ఉండేది. ఏకూరగాయలు తింటే ఏబాధలు పోతయ్యో చూసి చెప్పే వాళ్ళు. వాము వాటరు తోటి కూరగాయల చిట్కాల తోటి బాధలు తగ్గక పోతే ఆచార్లు గారు ఉన్నారుగా గుళిక లివ్వటానికి.

సాయంత్రం మశాయిదు కి వెళ్ళేవాళ్ళు. పొలాలు అమ్మకాలు జరిగినా, హద్దులలో పోట్లాటలు వచ్చినా గొలుసులు తీసుకుని వెళ్లి కొలిచి పోట్లాటలు సద్దేవారు. ఊళ్ళో ఉన్న పొలాలు ఎవరివో వాటి సరిహద్దులు ఏమిటో తాతయ్యకి బాగా తెలుసు ఆ ఊరుకి కరణం గారు కదా. నేను గ్రమఫోనే పెట్టుకుని "కొరీ భజింతుని గోవిందుని మది " పాట మళ్ళా మళ్ళా వింటూ ఉండే వాణ్ని. అదేమిటో గమ్మత్తు గా ఉండేది రికార్డ్ మీద సూది తిరుగు తుంటే పాట వచ్చేది.

నాకు బాగా నచ్చేవి పొలాల రిజిస్టర్ కి కంకిపాడు వెళ్ళితే సాయంత్రం వచ్చే మిఠాయి సున్ని ఉండలు. నాకు ఇంకా బాగా నచ్చేవి పక్కింటి దాక్షాయణి భోషాణం లోనించి తీసి నాకు పెట్టే అరిసలు లడ్డూలు.సాయంత్రం స్నానం చేసి దాక్షాయణి నేను వెళ్లి ఆంజనేయ స్వామీ గుడిలో దీపం పెట్టి వచ్చేవాళ్ళం. రాత్రి బుడ్డి దీపం దగ్గర కాసేపు చదువు కోవటం భోజనం పడక. దాక్షాయణి ఏమి చేస్తుంటుందో ఇప్పుడు.

ఆ తరువాత తాతయ్య కి వంశ పారం పర్యంగా వచ్చే కరిణీకం పోయింది. ఆ వూళ్ళో ఎవరి పొలాలు ఎవరివో అనే గుర్తింపు ఒక్కసారి పోయింది. బాధ్యతగా తగాదాలు తీర్చే పెద్దతనం మూగ బోయింది. అమ్మమ్మ చని పోయింది. ఆతరువాత వయసు మూలాన పోస్ట్ ఆఫీసు ఉద్యోగం కూడా పోయింది. ఆయన గూడా చని పోయారు తొంభై నాలుగు ఏళ్ళకి. కానీ మా తాతయ్య పాడిన పాటలు పద్యాలు అలా మనస్సులో నిలిచి పోయి మా మా గమ్యాల వేపు నడిపిస్తూ ఉంటాయి.

ఎన్ని అడ్డంకులు వచ్చినా ఎదుర్కుంటూ నిశ్శబ్దంగ తమ పని తాము చేసుకుంటూ పోతూ పరులకి చేయూత నిచ్చే తాతయ్య లాంటి వాళ్ళు మన జీవితం లో ఎందరో కనిపిస్తారు. వారందరినీ తలుచుకుని నమస్కరించటానికే ఈ రచన.

15. ఓ బుల్లి కథ 3 ---- మనోవేదన ----

మనోవేదన -----

@రాజ రాజేశ్వరీ దేవి గారికి నమస్కారములు. నేను కష్టపడి పోస్ట్ వ్రాసి దానికి మీ స్పందన అడిగాను. బాగుందో లేదో చెప్తే పబ్లిష్ చేద్దామని. కాని ఒక రోజు వేచి చూసినా మీ అభిప్రాయం రాలేదు. వ్రాసిన తరువాత ఇంటర్నెట్ లో పెట్టకుండా ఉండలేము. అప్పటికీ ఒక రోజు మీ అభిప్రాయం కోసం ఆగాను. ఒక రోజు అంటే 24 గంటలు. అంటే 24 X 60 నిమిషాలు. అంటే 24x 60 x 60 సెకండులు. అన్ని సార్లు నా చేతి వేలితో మీ లేఖ కోసం మౌస్ ను నొక్కట మైనది . పాపం అది ఎంత బాధ పడినదో కదా. ఇంకా ఆగ లేక బ్లాగ్ లో పోస్ట్ చేసే శాను.

ఆ మర్నాడు గూడా మీ నుండి జవాబు రాలేదు. ఇలా ఎందు కయిందా అబ్బా అని నేను మా ఆవిడ మీటింగ్ పెట్టుకుని విచారించాము. బహుశ fedex లో నిమ్మకాయ, కారప్పూస పంపలేదని అలిగారేమో అని, నా బాధ చూడలేక మా ఆవిడ పిండి కలప టానికి సిద్ధ మయినది . 'బాక్స్ మీద అడ్రస్ రాసి రెడీ చెయ్యండి కారప్పూస వేసి పంపించేద్దాము' అని అన్నది. తీరా చూస్తే నా దగ్గర మీ అడ్రస్ లేదు. గూగుల్ వాళ్ళు ఈమెయిలు తో పార్సిల్ పంపటం ఇంకా మొదలు పెట్టలేదు. అందుకని కారప్పూస చెయ్యటం మాను కున్నాము. ఇది లంచము అనుకోకుండా ఆనరోరియము అనుకుని వెంటనే మీ అడ్రస్ పంపండి. మాకోసమే మేము ఎప్పుడూ చిరు తిండ్లు చేసు కొము. నేను గుప్పిట్లతో తింటానని మా ఆవిడ బాధ. ఆరోగ్యమునకు మంచిది కాదు కదా.

నాబ్లాగ్ లు చదివే వారు మీరొక్కరే. మీరు చదివి చెప్పక పోతే మా ఆవిడ చదవాల సొస్తుంది. అది ఆవిడ బాధ. నేను కంప్యూటర్ ముందర కూర్చుని పని చెయ్యక పోతే నేను ఆరుబయట చలిలో బొగ్గుల కుంపటి మీద వంట చెయ్యల్సో స్తుంది. దానినే నాగరికంగా గ్రిల్ అంటారు. అది నా బాధ. కనుక మీరే మా అందరికోసం నా పోస్టు లు చదివి బాగున్నాయని చెప్పండి. విని సంతోషించి ఇంకా కొన్ని నా బుల్లి కథలు వ్రాస్తాను. కష్టే ఫలి అంటారుకదా ఎప్పుడో కృషి ఫలిస్తుంది. మీ ఉత్తరం కోసం ఎదురు చూస్తూ ఉంటా మరి.

14. ఓ బుల్లి కథ 2 ---- నల భీముడు ----

నల భీముడు ----

కౌంటర్ మీద దాన్ని చూడగానే అనుకున్నాను ఏదో విశేషం ఉందని. కారప్పూస కోసం పిండి కలిపెసింది ట. సంవత్సరం బట్టి పెసరపప్పు తో చెయ్య కుండ ఏదోవిధంగా అడ్డుకున్నాను. మా ఇంటో రూల్ ప్రకారం ఆవిడ పిండి కలిపితే నేను కారప్పూస వేయించాలి. అది నా బాధ. ఆవిడ అంటే ఎవరో కాదు మా ఆవిడే. నాకు కొంచెం కోపంగా ఉన్నప్పుడు ఆవిడ అంటాను.

క్రిందటి సంవత్సరం మూడు నెలలు కష్టపడి కారప్పూసకి ఒక ఫార్ముల తాయారు చేసాం. ఒక కప్పు చొప్పున శనగ పిండి, బియ్యప్పిండి అరకప్పు మినపపిండి, అరగటానికి జీలకర్ర వాము మెత్తటి పిండి రెండు స్పూనులు. దానిలో స్పూన్ కారం స్పూన్ ఉప్పు. ఉప్పులేని బట్టర్ స్టిక్ లో సగం . ఒక కప్పు నీళ్ళు పోసి పిండి కలపటం, కారప్పూస చేసాం, రుచి కమ్మగా ఉంది. ఇంక ఇదే పద్ధతి అనుకున్నాము. కారప్పూస మీద నా మార్కు పడిపోయింది. కాని కొందరికి అది ఇష్టం ఉండదు. అసూయ. దానిని ఎలా మార్చాలా అని ప్రయత్నం. ఏదో విధంగా తన మార్కు వెయ్యాలి. నా పేరు రాగూడదు.

నాకు దీని మీద తగువు పెట్టు కోవటం ఇష్టం లేదు. ఇంకోవిషయం మూలాన మూడురోజులబట్టి కోప గృహం (మా ఇంటో అది ఒక గది) లో పడుకున్నాక ఇవాళే మాటలు కలుపు తున్నాను.

సరే కారప్పూస చెయ్యటం మొదలు పెట్టాము. గొట్టం లో నుండి బుంది లాగ నూనెలో పడుతున్నాయి. పిండి లో జిగురు తక్కువయ్యి ఇల్లా వచ్చాయని ఆవిడే గ్రహించింది. పిండి లో ఒక అర కప్పు మినపపిండి వేసి కలిపింది. ఈ తడవ నూనెలో చక్రాలు లాగ వచ్చాయి. రుచి చుస్తే నా కెందుకో చప్పగా ఉన్న ట్టు అనిపించి. కారం ఉప్పు వేస్తె బాగుంటుంది అన్నాను. అవి వెయ్యటం జరిగింది. నూనెలో వేగిన తరువాత చూడటానికి బాగానే ఉన్నాయి కాని ఉప్పెక్కువయ్యింది. అంతా పారేసి మళ్ళా మొదలెడుదాము అన్నాను. సరిఅయిన స్పందన రాలేదు. ఉప్పు లేక పోయినా తినచ్చు కానీ, ఎక్కువ అయితే తినటం చాలా కష్టం. ఈ తడవ పావు కప్పు మినపపిండి వేసి కలిపి కార్యం ముగించాము. ఇంకా రుచి చూడ దలుచు కోలేదు. పళ్ళెం లో మూడు రకాల కారప్పూస ఉంది, బూంది లాంటిది, ఉప్పగా ఉన్నది, రుచి చూడనిది.

నా మాట విననందుకు చాలా కోపం వచ్చింది. చేసిన కారప్పూస చక్రాలన్నీ కచ్చగా చేత్తో నలిపేసి కలిపేశాను. ఇంటికి పది మందిని పిలిచి పెట్టేస్తే అయి పోతుంది. ఎవరిని పిలుద్దామా అని ఆలోచిస్తూ నాలుగు ముక్కలు నోట్లో వేసుకున్నాను. వావ్ బ్రహ్మాండం గ ఉంది. ఇంక ఎవర్ని పిలవాల్సిన అవసరం లేదు. ఎల్లా చేసినా బ్రహ్మాండం గ వస్తాయి. ఈ నలభీముడికి అడ్డు లేదు.

13. ఓ బుల్లి కథ 1 ---- నిమ్మకాయ ముద్ద

వేడి వేడి అన్నం తో నిమ్మకాయ ముద్ద ---

మూడు వారాల నుండి ఓపికపట్టి ఆగి ఉన్నాను. ఆ శుభ సమయం సరీగ్గా పదకొండు గంటల ముప్పయి నిమిషాలకు వస్తుంది. నిమ్మకాయ ఊరటానికి మూడు వారాలు పడుతుందిట.

వాళ్ళింట్లో నిమ్మకాయ తిన్న దగ్గర నుంచీ, నాకు అది కావాలని కోరిక. అదే రంగు అదే రుచి. వెండి పళ్ళెం లో వేడి అన్నం తో బెజావాడ వచ్చినప్పుడల్లా అమ్మక్కయ్య కలిపి పెట్టేది.

నాకు అది కావలి. సిగ్గు లేకుండా అడిగేశాను నాకు కొంచం ఇవ్వండని. లేదు మీకు కావాలంటే ఎల్లా చెయ్యాలో చెప్తాను అన్నారు.

వెంటనే హిస్పానిక్ షాపు కు వెళ్లి పది నిమ్మకాయలు కొని రసం తీసాను. ఒక చిటికెడు పసుపు ఒక చిటికెడు మెంతిపొడి, తొమ్మిది టీస్పూన్ కారం, దానికి డబల్ ఉప్పు వేసాను. ఐదు నిమ్మకాయలు ముక్కలు చేసి వేసాను. అన్నిటిని బాల్ జార్ లో ఊరటానికి వేసి పెట్టాను.

టైం అయ్యింది బాటిల్ ఓపెన్ చేశాను. వెండి కంచం లో ముద్ద కలిపాను. నోట్లో పెట్టుకున్నాను. అబ్బా ఉప్పు. కొలత లెక్క పెట్టేటప్పుడు తప్పో లేక రౌండేడ్ స్పూన్స్ గ వేశానేమో. బాధగా ఉంది. కళ్ళమ్మట నీళ్ళు వస్తున్నాయి.

ర్రిఫ్రిజిరేటర్ లో తొంగి చూసాను ఎమన్నా ఉన్నయ్యేమో తిందామని. సవర్ క్రీం(మీగడ పెరుగు) కనపడింది. నిమ్మకాయి ముద్దలో కలిపాను. ముద్ద నోట్లో పెట్టాను. అబ్బా అది స్వర్గం.