83 ఓ బుల్లి కథ 71 --- బ్లడ్ ప్రెజరు -- బీట్రూట్ జ్యూస్

ముందుమాట: మనకి ప్రకృతి పరంగా సహజంగా దొరికే ఆహారపదార్ధములతో మనకు కలిగే వ్యాధులను నివారించ వచ్చా, అనే అంశం మీద చాలామంది శాస్త్రవేత్తలు పరిశోధనలు చేస్తున్నారు. అందులో భాగంగా  " బీట్రూట్ జ్యూస్ , బ్లడ్ ప్రెజరు మీద ఎటువంటి ప్రభావము చూపుతుంది" అనే అంశం మీద పరిశోధనా ఫలితాలు చెప్పటానికే ఈ పోస్ట్.

మన జీవితం వ్యాధులు రాకుండా సక్రమంగా గడవాలంటే శరీరంలోని అవయవాలు అన్నీ సక్రమంగా పని చేయాలి. అవి సక్రమంగా పనిచెయ్యాలంటే వాటికి కావలసిన ప్రాణ వాయువు, పోషక పదార్ధాలు సరియిన టైముకి సరీగ్గా అందాలి. అంటే శరీరంలో అన్ని అవయవాలకి కావలసిన పోషక పదార్ధాలు తీసుకు వెళ్ళే రక్తము సక్రమంగా  సరియిన సమయములో వాటికి చేరాలి.

మన శరీరములో రక్త నాళముల ద్వారా అన్ని అవయవములకు రక్తము చేరుతుంది. ఈ రక్తప్రసరణ మన గుండె ద్వారా  24 గంటలూ జరుగుతుంది. గుండె సరీగ్గా రక్తమును పంప లేక పోయినా, రక్తనాళములలో అవరోధములు కలిగి రక్త ప్రసరణ సరీగ్గా జరగక పోయినా, ప్రాణ వాయువు, పోషక పదార్దములు అవయవములకి అందవు. అందువలన అవి సరీగ్గా పనిచెయ్యక పోవచ్చు. ఈ రక్త ప్రసరణ లోప వ్యాధులను Cardiovascular diseases అంటారు.

ఇటువంటి పరిస్థుతులలో మన శరీరం మామూలుగా nitric oxide అనే పదార్ధాన్నితయారు చెయ్య గలిగి ఉంటుంది. ఇది రక్త నాళాలని అవసరమయినప్పుడు పెద్దవి చేసి రక్తము అన్ని చోట్లకు అందే విధముగా సరిచేస్తుంది. కానీ వయసు పెరుగుతున్న కొలదీ, దీని ఉత్పత్తి తగ్గుట మూలముగా రక్త నాళములు సరిచేయు ప్రక్రియ సక్రమముగా జరుగక, రక్తము సరీగ్గా అందక వ్యాధులు వచ్చును. అటువంటి పరిస్థుతులలో సమస్యను పరిష్కరించుటకు తగిన   మందులు వాడ వలసి వచ్చును. ఉదాహరణకి angina, or chest pain, కి వాడే మందు nitroglycerine రక్తంలో నైట్రిక్ ఆక్సైడ్ ని పెంచి దాని ద్వారా రక్త నాళాలను వ్యాకోచింప చేసి, రక్తమును సక్రమముగా ప్రవహింప చేసి, కలిగిన బాధను పోగొట్టును. మన శరీరము nitroglycerin tablets లో ఉన్న Nitrates ను తీసుకుని Nitric Oxide తయారు చేయుట వలన సమస్య పరిష్కార మయినది.

మనము  Nitrates ఉన్న ఆహారము తినిన యడల, వాటిని ఉపయోగించి మన శరీరము  Nitric Oxide ను తయారుచేసి వ్యాధిని నివారించ గలదా?  అనే కోణంలో శాస్త్రవేత్తలు పరిశోధనలు జరిపారు.

అందులో ఒక పరిశోధన "Barts and The London School of Medicine" లో  జరిగింది. ఇక్కడ  volunteers కి రోజుకి రెండు కప్పుల బీట్ రూట్ జ్యూస్ ఇచ్చి వారి బ్లడ్ ప్రజరు ని రికార్డ్ చేయగా ఒక గంటలో బ్లడ్ ప్రజరు తగ్గుట గమనించారు. దీని ప్రభావం 24 గంటల వరకూ ఉంటుందని కూడా గమనించారు. ఈ పరిశోధనా ఫలితాలు American Heart Association's medical journal, Hypertension, లో ప్రచురించారు.

బీట్రూట్ జ్యూస్ లో ఉన్న Nitrtes , Nitroxide గ రూపాంతరము చెందటము మూలంగా  బ్లడ్ ప్రజరు తగ్గిందని నిర్ధారించారు. కానీ రోజుకు రెండు కప్పుల బీట్రూట్ జ్యూస్ తాగటము మూలంగా బరువు పెరిగే అవకాశము ఉన్నది అని కూడా గ్రహించారు. దీనికి కారణము రెండు కప్పుల బీట్రూట్ జ్యూస్ లో, 50 గ్రాముల కార్బో హైడ్రేటులు ఉండి 200 కేలరీల శక్తి కలిగి ఉండుటయే. అందుకని బీట్రూట్ జ్యూస్ వాడిన తరువాత, మన బరువు పెరగకుండా ఉండుటకు, మనము తినే ఆహారములో కొన్ని సర్దుబాట్లు చేయవలసి వచ్చును.మనము వాడే కూరలు  spinach, cabbage, radishes లో కూడా Nitrates ఉన్నవి.

చివరి మాట: మీ మీ ఆరోగ్య విషయములలో ఎప్పుడూ మీ డాక్టరు గారిని సంప్రదించి మాత్రమే తగిన చర్యలు తీసుకొనుట మంచిది.

ఈ క్రింది వాక్యాలు మాతృకలో నుండి కాపీ చేశాను:
In the human body, nitrate is converted to nitric oxide, a substance that is known for its ability to dilate blood vessels and subsequently reduce blood pressure.

Nitrate occurs naturally in many vegetables, including spinach, cabbage, radishes and, of course, beets.

Among the study participants (drinking two cups of beetroot juice daily significantly reduced blood pressure in healthy volunteers), blood pressure fell within just one hour of drinking the beetroot juice, with the greatest drop occurring three to four hours following consumption. The blood pressure-lowering effects continued for up to 24 hours afterward.

Many experts blame the steady decline in nitric oxide production for many age-related diseases and disorders of the cardiovascular system, including high blood pressure, hardening of the arteries, heart disease, sexual dysfunction and peripheral vascular disease.

దీని మాతృక:
Your Health by Dr. Rallie McAllister
Daily Dose of Beetroot Juice Lowers Blood Pressure, Boosts Cardiovascular Health
http://www.creators.com/health/rallie-mcallister-your-health/daily-dose-of-beetroot-juice-lowers-blood-pressure-boosts-cardiovascular-health.html

Rallie McAllister is a board-certified family physician, speaker and the author of several books, including "Healthy Lunchbox: The Working Mom's Guide to Keeping You and Your Kids Trim." Her website is www.rallieonhealth.com. To find out more about Rallie McAllister, M.D., and read features by other Creators Syndicate writers and cartoonists, visit the Creators Syndicate Web page at www.creators.com

బ్లడ్ ప్రెజరు మీద నా పాత పోస్ట్:
49 ఓ బుల్లి కథ 37 ---- బ్లడ్ ప్రెజరు తగ్గించే పళ్ళు కూరలు
http://mytelugurachana.blogspot.com/2011/03/49-37.html

82 ఓ బుల్లి కథ 70 --- న్యూయార్క్ లో ఓ వారం

ఫిబ్రవరి లో మూడవ శనివారం పొద్దున్నేచికాగో మిడ్వే ఏర్పోర్ట్ లో సౌత్వెస్ట్ ఫ్లైట్ ఎక్కి న్యూ జెర్సీ నెవార్క్ ఏర్పోర్ట్ కి  వచ్చాము. అక్కటి నుండి Zipcar లో సొరంగం ద్వారా న్యూయార్క్ చేరుకున్నాము. న్యూయార్క్ ద్వీపం లాంటిది, చుట్టూతా నీళ్ళు. రోడ్డు మీద పక్క ఊళ్ళనుండి అక్కడకి రావాలంటే రెండే మార్గాలు, నీళ్ళ క్రింద నుండి సొరంగం ద్వారా, లేక నీళ్ళ పైన బ్రిడ్జి ద్వారా. అమెరికాలో ఇది మిడ్ వింటర్. చలి, స్నో ఇష్టమయితే తప్ప నా లాంటి వాళ్ళు ఈ సమయంలో బయటికి కదలరు. ఈ సంవత్సరం అదృష్టవశాత్తూ చలి ఎక్కువగా లేదు కానీ వేసవిలో కనుల పండువగా ఉండే ప్రకృతి బోసిపోయి ఉంది.

న్యూయార్క్ నగరం గురించి చెప్పేటప్పుడు "ఎప్పుడూ నిద్రపోని పట్టణం" అంటారు. ఈ నగరం న్యూయార్క్ రాష్ట్రం లో పెద్ద పట్టణం. అంతే కాదు అమెరికాలో పెద్ద పట్టణం. బహుశా ప్రపంచంలోకెల్లా పెద్ద పట్టణం అవ్వచ్చు.  "The city never sleeps" అనబడే ఈ పట్టణం ఇంతవరకూ చూడటం తటస్థించలేదు. అబ్బాయి కోడలూ కొత్త కాపరం న్యూయార్క్ లో పెట్టటం తోటి వెళ్ళే అవకాశం కలిగింది.

న్యూయార్క్  నేపధ్యంగా చాలా మువీలు తీశారు. మార్లన్ బ్రాండో  "God Father",  మెగ్ రాయన్ మూవీ   "When Harry Met Sally" మొదలయినవి.మా యింటికి వెనక వైపు రెండు బ్లాకుల్లో ఇంకో మెగ్ రాయన్ మూవీ  "You Got Mail" తీసిన రెస్టరెంట్ ఉంది. నేను వెళ్ళలేదు మా వాళ్ళందరూ వెళ్లి చూసి వచ్చారు.

న్యూయార్క్ నగరం లో మేము ఉన్న ప్రదేశాన్ని మాన్హా టాన్  అంటారు. కొలంబస్ డ్రైవ్ లో ఒక పెద్ద Brown Stone బిల్డింగ్ లో (ఇటుకలతో కట్టిన మేడలో)  one bedroom apartment. ఇక్కడ ఉన్న బిల్డింగులన్నీ దాదాపు వంద ఏళ్ళ క్రింద కట్టినవి. సామాన్యంగా లిఫ్టులు ఉండవు. మేమున్న ఐదు అంతస్తుల మేడ లో మా అపార్ట్మెంట్ ఉన్నరెండవ అంతస్తు కి వెళ్ళటం కూడా కొంచెం కష్టమే, మెట్లు చాలా ఎత్తుగా ఏటవాలుగా ఉన్నాయి.

సామాన్యంగా ఇక్కడ రెండు వీధుల మధ్య ఒక్కొక్క బిల్డింగ్ ఉంటుంది. దీన్ని ఒక బ్లాక్ అంటారు. ఒక బిల్డింగ్ ఒక బ్లాక్ అన్నమాట. గ్రౌండ్ ఫ్లోర్ లో షాపులు ఉంటాయి. మా  బిల్డింగ్ కి  క్రింద ఒక పిజ్జా షాపు , ఒక మెక్సికన్ రెస్టారెంట్, ఒక చెప్పులు బాగు చేసే షాపు, ఒక బట్టలు ఉతికే షాపు, ఒక పెద్ద గ్రోసరీ స్టోరు ఉన్నాయి. ఇంటి ఎదురుకుండా ఒక డూనట్ (తీపి గారెలు)  షాపు, ఒక ఖరీదు అయిన ఆభరణాలు అమ్మే షాపు, ఒక క్రేప్స్ ( తీపి దోశెలు) రెస్టారెంట్, ఒక చైనీస్ రెస్టారెంట్ ఉన్నాయి. పక్క బ్లాకులో పేవ్ మెంట్ మీద పళ్ళు, కూరగాయల దుకాణం ఉంది. అది 24 గంటలూ తెరిచి ఉంటుందిట. మా ఇంట్లో కూరలు అక్కడ నుండి తెచ్చినవే. ఈ తడవ వెళ్ళినప్పుడు 24 గంటలూ ఎల్లా తెరిచి ఉంచు తారో కనుక్కోవాలి. అల్లాగే 24 గంటల డైనర్లూ, 24 గంటల బ్యూటీ షాపులు (జుట్టు కత్తిరించేవి) ఉన్నాయిట. మా ఇంటి ఎదురు కుండా 24 గంటలూ జనం తిరుగుతూనే ఉన్నారు.

మా బ్లాకులో ఉన్న షాపుల్లో వ్యాపారం బాగా సాగుతోంది. చెప్పులు బాగు చేయించు కోటానికి  జనం క్యు లో నుంచుంటే ఆశ్చర్య మేసింది. ఐదు వందల డాలర్లు పెట్టి కొన్న బూట్లని అవతల పారేస్తారా ? ఏదో అతుకు వేసి సరిచేస్తారు. బట్టలు ఉతకటానికి షాపులో పొద్దున్న పది గంటల లోపు ఇస్తే సాయంత్రం ఉతికి మడతపెట్టి ఇంటికి తీసుకు వచ్చి ఇస్తారు. పౌను బట్టలు ఉతకటానికి ఒక డాలరు.

సామాన్యంగా ఇక్కడ ఉండే వాళ్లకి కార్లు ఉండవు. కార్లు కొనగల స్థోమత ఉన్నా పెట్టుకోటానికి చోటు ఉండదు. తిరగటం అంతా టాక్సీలు, బస్సులు, రైళ్ళు (సబ్వే అంటారు క్రింద  సొరంగంలో నించి వెళ్తాయి). Zipcar అనే కంపెనీ వాళ్ళు కొన్ని చోట్ల కార్లు పెట్టారు. డబ్బులు వేసి తీసుకుని వాడుకుని అక్కడే  పెట్టేయాలి. మేము గంటకి పదిహేను డాలర్ల చొప్పున రెండుగంటలు తీసుకున్నాము. టాక్సీలు సామాన్యంగా ఒకటి రెండు బ్లాకులకు (చిన్న దూరాలకి) రావు. ఒక సారి మా డాడీ నడవలేరు అనిచెప్పి డ్రైవర్ ని ఒప్పించాడు మావాడు. ఇండియన్ డ్రైవర్ కొంచెం కనికరం చూపించాడు. సాయంత్రం నాలుగున్నర అయుదున్నర మధ్యలో టాక్సీలు దొరకటం కష్టం.  తిరుగుతుంటాయి కానీ ఆఫ్ డ్యూటీ అని బోర్డు వెలుగుతూ ఉంటుంది. మనదేశం ఆయనే ఒకాయన టాక్సీ ఆపి మమ్మల్ని ఇంటికి జేర్చాడు. మీకు  టాక్సీలు కావాలంటే రోడ్డుపక్కన నుంచుని (బస్ స్టాప్ దగ్గర కాకుండా) చెయ్యి చాపటమే.

మేమున్న ప్రదేశానికి ఎడమ వేపు మూడు బ్లాకుల్లో సెంట్రల్ పార్క్ ఉన్నది. పార్క్ చాలా పెద్దది. చాలా మంది జనం, నడిచే వాళ్ళూ, పరిగెత్తే వాళ్ళూ, ఆటలాడే వాళ్ళూ, నాలాగా బెంచీ మీద కూర్చొని సోద్యం చూస్తున్న వాళ్ళూ, పిల్లలూ, పిల్లలతో వచ్చిన పెద్దలూ బోలెడంత మంది. పార్క్ చూడటానికి  వచ్చిన టూరిస్టులకోసం సైకిల్ రిక్షాలూ గుర్రపు బాగ్గీలూ ఉన్నాయి (ఆ వీధిలో కార్లు నడవవు).  ఇది ఫిబ్రవరి, అమెరికాలో మిడ్ వింటర్ అందుకని జనం ఎక్కువ లేరు. ఈ సంవత్సరం అదృష్టవశాత్తూ పెద్ద స్నో పడలేదు. చెట్లు మామూలుగా ఆకులు రాలి పోయి బోడిగా ఉన్నాయి. కానీ వేసవిలో చుట్టూతా పచ్చదనంతో చూడముచ్చటగా మాజిక్ షోలతోటి, పార్కులో తిరిగే వాళ్ళ తోటి,  అమ్మేవాళ్ళ తోటి, తినే వాళ్ళ తోటి హడావిడిగా ఉంటుందిట.

ముందుకి ఐదారు బ్లాకులు వెళ్తే "టైం స్క్వేర్". ప్రతీ సంవత్సరం అమెరికాలో మొదటి న్యూ  ఇయర్ ఇక్కడే జరుపుకుంటారు. జనం తోటి చాలా హడావిడిగా ఉంటుంది. TV లో కూడా చూపెడతారు.బ్రాడ్వే థియేటర్స్ అన్నీ ఇక్కడికి దగ్గరలో ఉన్నాయి. వీటిల్లో నాటకాలు వేస్తారు. కొన్ని అలా మొదలుపెట్టిన నాటకాలు సంవత్సరాల తరబడి నడుస్తూ ఉంటాయి. మేము చూసిన నాటకం రెండేళ్ళ బట్టీ నడుస్తోంది. ధరలు చాలా ఎక్కువగా ఉంటాయి. దగ్గరలో ఆరోజు నాటకాలకి మిగిలిపోయిన టిక్కెట్లు సగం ధరకి అమ్ముతారు. కానీ చాలాపెద్ద క్యూ  ఉంటుంది. మేము కొత్తగా వచ్చిన  "Death of a Salesman" నాటకానికి వెల్దామనుకున్నాము కానీ టిక్కెట్లు దొరకలేదు.

మేము చలిలో నుంచో లేక "మామీ మియా" అనే సంగీత నాటకానికి మామూలు టిక్కెట్లు కొనుక్కొని వెళ్ళాము. కధ కొంచెం ఎబ్బెట్టుగా ఉంటుంది కానీ, నాటకం చాలా బాగుంది. కధ క్లుప్తంగా, ఒకావిడ వాళ్ళ అమ్మాయికి పెళ్లి చేస్తూ ఆవిడ స్నేహుతురాళ్ళని, పిల్ల స్నేహితురాళ్ళనీ పిలుస్తుంది. స్థలం గ్రీస్ దగ్గర ఉన్నద్వీపాల్లో ఒక ద్వీపం. కానీ పిల్లకి చాలా దిగులు, తన తండ్రి ఎవరో ఇంతవరకూ తల్లి చెప్పలేదు. సామాన్యంగా పెళ్ళిలో తండ్రి, కూతుర్ని పెళ్లి కుమారుడికి అప్పగిస్తాడు. ఆ పిల్ల కోరిక కూడా అదే తన అప్పగింత తండ్రి ద్వారా జరగాలని. దిగులుతో ఉంటుంది. ఇంతలో పిల్లకి తల్లి డైరీ కనపడుతుంది. దానిలో తన తల్లి యవ్వనంలో ముగ్గురితో తిరిగినట్లు వ్రాసి ఉంటుంది. ఆ ముగ్గిరిలో తన తండ్రి ఎవరో  తేల్చుకోలేక ఆ ముగ్గురినీ రహశ్యంగా తన పెళ్ళికి ఆహ్వానిస్తుంది. పెళ్ళికి అందరితోపాటు తన పాత శృంగార మిత్రులు ముగ్గురూ వచ్చేసరికి తల్లి ఆశ్చర్యపోయి దిగ్భ్రాంతి చెందుతుంది. నాటకమంతా ఈ వృత్తాంతం మీద నడుస్తుంది. ఆ అమ్మాయికి తండ్రి ఎవరు? ముగ్గురూ కొట్టుకుంటారా ? మీరు చూసి తెలుసుకోవాల్సిందే!  దీనిని మూవీ(Mamma Mia) గ కూడా తీశారు.

"టైం స్క్వేర్" వెళ్ళే ముందర రెండు బ్లాకుల్లో కొలంబస్ సర్కిల్ వస్తుంది. Jack Lemmon, Judy Holliday movie "It Should Happen to You" కొలంబస్ సర్కిల్ ఇతివృత్తంగ తీశారు. జూడీకి అప్పుడే ఉద్యోగం పోతుంది. సెంట్రల్ పార్క్ కి వచ్చి దిగాలుగా ఒక బెంచ్ మీద కూర్చుంటుంది. జాక్ లెమన్ ఒక పత్రికకి పని చేస్తూ ఉంటాడు. అతని పని డాక్యుమెంటరీలు తీయటం. ఆ రోజు ఇతివృత్తం "పాదాలు". జూడీ పాదాలు ఫోటోలు తీసిన తరవాత అవి చాలా బాగున్నాయని మెచ్చుకుని మాటలు కలుపుతాడు. కొంతసేపు అయిన తరువాత ఎవరి దోవన వాళ్ళు వెళ్లి పోతారు. వారి మాటల తరువాత జూడీ కి తన జీవితంలో అందరూ తన పేరు చెప్పుకునేలా ఒక గొప్ప పని చెయ్యాలని అనిపిస్తుంది. కానీ తను పెద్ద చదువుకోలేదు, కొత్త నిరుద్యోగి, డబ్బులు అసలేలేవు. లేచి వెళ్తుంటే పక్కనున్న కొలంబస్ సర్కిల్ లో ఖాళీగా ఉన్న ఒక బిల్ బోర్డు కనపడుతుంది. సరే వెంటనే జూడీకి ఆలోచన వచ్చి బిల్ బోర్డు యజమానిని పిలుస్తుంది. ఆమె ఆలోచన తన దగ్గర మిగిలిన అయిదు వందల డాలర్ల తోటీ తన పేరు ఆ బిల్ బోర్డు మీద వేయించు కోవాలని. ఈవిధంగా నయినా తనపేరు నలుగురూ చెప్పుకుంటారని. చివరికి సాధిస్తుంది, తన పేరు బిల్ బోర్డు మీద మూడు నెలలపాటు ఉండేటట్టు కాంట్రాక్ట్ తీసుకుంటుంది. అక్కటి నుండీ సినీమా రంజుగా తయారవుతుంది. వీలుంటే పాత సినీమాలు లైబ్రరీలో ఉంటాయి చూడండి.

మా ఇంటికి కుడి వైపు నాలుగు బ్లాక్ లు వెళ్తే న్యూయార్క్ లో కళలకు కాణాచి  Lincoln Center వస్తుంది. దీనిలో Juilliard School for music and arts, ఒపేరా హౌస్,  న్యూయార్క్  ఫిల్ హార్మోనిక్ ఆర్కెస్ట్రా ఉన్నాయి. అక్కడ ఒక మ్యూజిక్ కాన్సర్ట్ కి వెళ్ళాము. రష్యన్ మ్యూజిక్ కంపోజర్ వ్రాసిన మ్యూజిక్ ని న్యూయార్క్ ఫిల్హార్మోనిక్ ఆర్కెస్ట్రా వాళ్ళు వాయించారు. అందరితోపాటు మేమూ చప్పట్లు కొట్టాము. చాలా జాగర్తగా పాట అయినతరువాతే చప్పట్లు కొట్టాలి. పాట ఎప్పుడయిపోతుందో తెలియదుకాబట్టి  అందరితో కలిసి చప్పట్లు కొట్టాము. జాగర్తగా లేకపోతే ఎవరీ అనాగారీకుడు అని అందరూ వింతగా చూస్తారు.  Juilliard School  లో విద్యార్ధులు ఫ్రీగా సంగీత కచేరీలు ఇస్తూ ఉంటారు. మా ఇంట్లో వాళ్ళు పియానో కాన్సర్ట్ ఒక దానికి వెళ్ళారు. సామాన్యంగా రోజూ ఏవో ఉంటూ ఉంటాయి.

ఆదివారం సాయంత్రం మా స్నేహితుడు రామారావు వచ్చి వాళ్ళ ఊరు కారులో తీసుకు వెళ్ళాడు. ఆ ఊరి పేరు డిల్హై (Delhi), న్యూయార్క్ కి రెండువందల యాభై మైళ్ళ దూరంలో ఉంది. అక్బర్ కాలంలో ఇండియా వచ్చినాయన  ముగ్దుడై ఆ ఊరుకి ఆ పేరు పెట్టారుట. అంతే కాదు అక్కడ దగ్గరలో సరస్సులు ఉన్నాయి. వాటి పేర్లు శోకన్, అశోకన్. ఇక్కడ ఇండియా అంటే ఇష్టమయిన వాళ్ళు చాలా మంది ఉన్నారల్లె ఉంది.

ఈ ఊళ్ళో ఉన్నరెండో తెలుగు వారు, మాకు తెలిసిన డాక్టర్ నాయుడు గారు మమ్మల్ని డిన్నరుకు తీసుకు వెళ్ళారు. అక్కడ నిప్పులపై కాల్చిన బేక్డ్ పొటాటో చాలా బాగుంది. డాక్టర్ గారు మొన్ననే మారిషస్ తెలుగు మహా సభలకి వెళ్లి ఆయన రచనలకి శాలువాతో సత్కరింపబడి వచ్చారు. ఆయన చెప్పిన విశేషం, తెలుగు క్షీణించే భాషలలో ఒకటిగా UNESCO వాళ్ళు నిర్దారించారుట. ఒక పుస్తకం కూడా చూపించారు. చాలా బాధేసింది. ఈ తడవ ఒక నెలరోజులు ఉండి ఆయన వ్రాసిన తెలుగు కవితలు రచనలు కంప్యూటర్ లోకి ఎక్కిస్తానని చెప్పి వచ్చాను.

మర్నాడు వాళ్ళ వూరికి దగ్గరలో (250 మైళ్ళ దూరంలో) నయాగరా ఫాల్స్ ఉంటే అక్కడికి కారులో పొద్దున్న వెళ్ళి  రాత్రికి వచ్చేశాము. నాతో నయాగరా చూడాలని మా ఆవిడ కి ఎప్పటినుండో (40 ఏళ్ళు నుండీ) కోరిక, అనుకోకుండా కోరిక ఇప్పుడు తీర్చ కలిగాను. దేనికయినా కాలం, సమయం కలిసిరావాలి. చలికాలంలో సామాన్యంగా ఎవ్వరూ నయాగారాకి వెళ్ళరు. నీళ్ళు గడ్డకట్టుకు పోతాయి కదా. ఈ సంవత్సరం వాతావరణం కొద్దిగా వెచ్చగా ఉంది కాబట్టి నయాగరా కొండమీది నుండి మృదువుగా నెమ్మదిగా జారుతోంది. ఇక్కడి నుండి మర్నాడు న్యూయార్క్ బస్ లో వచ్చాము. బస్ కొండల్లో కోనల్లో చిన్న చిన్నపల్లెటూళ్ళలో ఆగుకుంటూ ప్రయాణిస్తుంది.

మర్నాడు ఇంకొక స్నేహితుడు మా రెడ్డి వచ్చి వాళ్ళింటికి తీసుకు వెళ్ళారు. వాళ్ళ ఊరు న్యూయార్క్ కి యాభై మైళ్ళ దూరంలో లాంగ్ ఐలాండ్లో ఉంది. లాంగ్ ఐలాండ్ చిన్నా చితకా ద్వీపం కాదు, నూట యాభై మైళ్ళ పొడుగూ యాభై మైళ్ళ వెడల్పూ ఉంటుంది. దారిలో క్వీన్స్ లో గణేష్ టెంపుల్ చూశాము. నాకు తెలిసినంత వరకూ, న్యూయార్క్ దగ్గర గణేష్ టెంపుల్, పిట్ట్సు బర్గ్ దగ్గర వెంకటేశ్వర టెంపుల్ అమెరికాలో మొట్ట మొదట కట్టారు. దారిలో జోన్స్ బీచ్ కూడా చూశాము. చలికాలం కాబట్టి బీచ్ లో ఎక్కువ మంది లేరు . మర్నాడు లాంగ్ ఐలాండ్ రైల్లో న్యూయార్క్ కి తిరిగి వచ్చాము.

ఇంకా న్యూయార్క్ లో ఉండి చూసినవి Statue of Liberty, Ellis Island. ఈ రెండిటికీ బోటు మీద వెళ్ళాలి. Statue of Liberty ఫ్రెంచ్ వాళ్ళు అమెరికాకి ఇచ్చిన కానుక. అది రాగి తో చేశారు కానీ పచ్చగా ఉంటుంది. అదంతా చిలుము.  ఆ రాగి విగ్రహం పూర్తిగా చిలుము పట్టి పచ్చగా మారటానికి ముప్పై ఏళ్ళు పట్టిందిట !. Ellis Island లో వలస వచ్చిన వారి మీద ఎగ్జిబిషన్ ఉంది, అమెరికాకి జనం తట్టా బుట్ట తో ఎలా వచ్చారో చూడచ్చు. ఒక గోడ మీద ఇమ్మిగ్రంట్ ల పేర్లు కూడా ఉన్నాయి. మీరు అక్కడకి వెళ్తే మా పేర్లు ఉన్నాయి చూడండి.

ఎక్కడికి వెళ్ళినా ఆ ఊరిలో ఎత్తు అయిన బిల్డింగ్ మీదికి ఎక్కి ఊరు చూడాలి అని మా ఆవిడ కోరిక, లేకపోతే అక్కడికి వెళ్ళినట్లు ఉండదుట. అది న్యూయార్క్ లో Empire State Building ."Sleepless in Seattle" అనే మూవీ చివరి సీను ఇక్కడే తీశారు. విడోయర్ అయిన తండ్రికి ఏదో విధంగా పెళ్లి చెయ్యాలని బుడతడు ( అయిదారేళ్ళ కొడుకు) నిర్ణయిస్తాడు. దానికి ఒక రేడియో కార్యక్రమం ద్వారా పెళ్ళికూతుర్ల నుంచి వివరాలు తెప్పించుకుంటాడు. ఒక పెళ్ళికూతురికి Empire State Building మీద valentine day రోజున కలవమని వ్రాస్తాడు. తను అక్కడికి వెళ్తాడు కానీ ఆ అమ్మాయి రాదు. తరువాత కధ ఎల్లా  సుఖాంత మౌతుందో  సినీమా చూసి తెలుసుకోండి.

తరివాతి ట్రిప్ Grand Central Station . చాలా పెద్ద ట్రైన్ స్టేషన్. ప్లేనులు, కార్లు ఎక్కువుగా ఉపయోగించని రోజుల్లో అమెరికాలో ట్రైన్ ద్వారానే ఎక్కువగా దూర ప్రయాణం చేసే వాళ్ళు.  ట్రైన్ లో మొదలయిన  సినిమాలు కూడా చాలా వచ్చాయి. పాల్ న్యూమాన్ మూవీ "STING" లో న్యూయార్క్ నుంచి చికాగో దాకా పోకర్ గేం ఆడతారు. మూవీ అంతా దీని ఫలితాల మీద ఆధార పడింది. మూవీ చూడండి. డబ్బులు చూపెట్టి ధనవంతులని కూడా ఎల్లా బుట్టలో వెయ్యోచ్చో పాల్ న్యూమాన్ చూపెడతాడు.

మేము  Grand Central Station కి వెళ్ళినది ఆస్కార్ వీకెండ్. ఆదివారం నాడు హాలివుడ్లో వాటిని ప్రెజెంట్ చేస్తారు. అక్కడ నిజమైన ఆస్కార్ చేతిలోపెట్టి ఫోటో తీస్తున్నారు. మా ఆవిడకు కూడా ఆస్కార్ ఇప్పించాను.

ఈ నసుగుడు రాయుణ్ణి ఇంట్లో వదిలి పెట్టి, స్ప్రింగ్ చికెన్స్అనుకునే వాళ్ళు, న్యూయార్క్ లో చూసినవి, NBC Studio Tour (TV), China Town, Saravana Bhavan. ఉసురు తగలకుండా తిరిగి వచ్చేటప్పుడు నాకు తెచ్చినవి --- సిటీ మాగ్నేట్స్, చైనా టౌన్ లో అమ్మే వాడిని ముప్పు తిప్పలు పెట్టి  బేరమాడి తెచ్చిన స్కార్ఫ్స్, పర్ఫ్యూమ్స్, శరవణ భవన్ నుంచి ఉల్లి రవ్వ దోశ.

అప్పుడే ఆదివారం తిరిగి వచ్చేసింది. వింటర్ వండర్ లాండ్ చికాగోకి తిరిగి వచ్చాము. మా నెక్స్ట్ ట్రిప్ లో (కొడుకూ కోడలూ ఆహ్వానిస్తే) న్యూయార్క్ లో ఏమి చెయ్యాలో నిర్ధారించు కున్నాము. వేసంగిలోవెళ్లి రోజూ సెంట్రల్ పార్క్ కి వెళ్ళటం లేకపోతే లింకన్ సెంటర్ కి వెళ్లి రోజూ కాఫీ త్రాగటం (ఫ్రీ కన్సర్ట్స్ ఉన్నాయేమో తెలుస్తుంది). మ్యూజియమ్స్  అన్నీ చూడటం. రాత్రి పూట బ్రాడ్వే నాటకాలకి  లేకపోతే ఫ్రీ కాన్సర్టులకి వెళ్ళటం. డబ్బులవుతాయి కానీ రిటైర్ అయ్యినతరువాత ఏమిచేస్తాము ?.

ఫల శ్రుతి: ఈ పోస్ట్ చదివిన వారికి న్యూయార్క్ వెళ్ళే భాగ్యము కలుగు గాక. నాకు మాత్రం డెఫినిట్ గ ఫలం కలుగుతోంది. మొగుడితో నయాగరా ఫాల్స్ చూడాలనే మా ఆవిడ కోర్కె తీర్చా కాబట్టి, రోజూ మంచి భోజనం దక్కుతోంది. ఎంతకాలం సాగుతుందో చెప్పలేను కానీ, ఆ రవ్వల నెక్లెస్ కోరిక మనస్సులో కెలకనంత వరకూ ఫరవాలేదు అనుకుంటున్నాను.

81 ఓ బుల్లి కథ 69 --- మానస లీల

                          మానస లీల

రచన: లక్కరాజు శివ రామకృష్ణారావు 

మురహరి రావు గారి అమ్మాయి లీల అంటే నా కెందుకో చాలా ఇష్టం. కోల ముఖం. చక్కని కనుతీరు. ఎర్రగా బుర్రగా ఉంటుంది. నేను ఎప్పుడూ లీలతో మాట్లాడినట్లు గుర్తు లేదు కానీ ఆ అమ్మాయంటే అదొక ఇది. సావిత్రీ గౌరీ దేవి నోములకి మా అమ్మతో నేను వెళ్తే తనూ వాళ్ళమ్మతో వచ్చేది. రోజుకో వంట చేసేవారు - అప్పాలనీ, కలగాయ పులుసనీ. పూర్వకాలంలో వ్రతాలు చేయించి వంటలు నేర్పించే  వాళ్ళనుకుంటాను. నేను అందుకనే వ్రతాలు చేసుకున్న వాళ్ళనే పెళ్ళి చేసుకోవాలని తీర్మానించుకున్నాను. ఎంచక్కా అప్పాలు, బూరెలు, గారెలు, పరమాణ్ణం తింటూ ఉండచ్చు. ఏమో లీల నాకెందుకో చాలా నచ్చింది. పట్టు పరికిణీ కట్టుకుని పసుపు కాళ్ళతో పేరంటానికి వచ్చేది. ఆ కాలంలో పిల్లలందరం పేరంటానికి అమ్మలతో వెళ్ళేవాళ్ళం. ఒక వారం రోజులు "ఏమన్నా" తినటానికి చలిమిడి, శనగ గుగ్గిళ్ళు, కొబ్బరి ఉండేవి. ఇన్ని పప్పులు తిన్నా మేమెవ్వరం లావు ఎక్కలేదు! బహుశ ఎక్కువ తిరిగే వాళ్ళమేమో అప్పుడు.ఏదో రూపేణా సినిమాలకనో, వేచ్చాలకనో రోజూ తెనాలి నడిచి వెళ్ళి వస్తూ ఉండే వాళ్ళం.

ఏమిటో ఆరోజులు తలుచుకుంటే గమ్మత్తుగా ఉంటుంది. ఆ రోజు లీలా వాళ్ళతో వన భోజనానికి వెళ్దామని పదిగంటలకే గ్లాసు పుచ్చుకుని బయట నుంచున్నాను. "అప్పుడే బయల్దేరా వేరా! ఇప్పుడే గాడి పొయ్యి తీస్తున్నారు" అని బాబాయి అంటే సిగ్గుపడి లోపలికి వెళ్ళాను. నిమిషానికి ఒకసారి ఇంటిలోంచి తొంగి చూస్తూ లీలా వాళ్ళు వెళ్తున్నప్పుడు వాళ్ళతో వెళ్ళి లీల ఎదురుకుండా కూర్చున్నాను. ఆ జాకెట్టుతో ఆపరికిణీతో ఎంతో హుందాగా ఉంది! సుతి మెత్తని వేళ్ళతో ముద్దలు కలుపుకుని అలా నోట్లో పెట్టుకుంటూ ఉంటే, అబ్బా నాక్కూడా ఆ చేతులతో ముద్దలు  పెట్టించుకోవాలని అనిపించింది. గాడి పొయ్యి మీద చేసిన గుమ్మడికాయ పులుసూ, వంకాయ కూరా ఎంత బాగున్నాయో! సాయంత్రం పూట స్నానం చేసి చాకలాడు తెచ్చిన బట్టలు వేసుకుని జామ చెట్టెక్కి కూర్చునే వాడిని. కింద లీల ఆడ పిల్లకాయలతో తొక్కుడుబిళ్ళ ఆడుతూ ఉండేది. నన్ను జామకాయ కోసి ఇమ్మని అడుగుతుందని అనుకునేవాణ్ణి.  ఎప్పుడూ అడగలేదు. 

మనుషులమీద మమకారం పుట్టటానికి వాళ్ళతో మాట్లాడవలసిన అవసరం ఉండక్కరలేదేమో! ఒకసారి మా ఇంట్లో వాళ్ళందరం "స్వర్గసీమ" సినిమా చూడటానికి తెనాలి వెళ్ళాము. ఎల్లాగూ అందరం ఇక్కడికి వచ్చాము కదా అని చెప్పి దగ్గరలో ఫోటో స్టూడియో ఉంటే దానిలోకి వెళ్ళాము. ఫోటో తీసే వాడు నల్ల ముసుగులోంచి మమ్మల్ని చూస్తూ మమ్మల్ని సరీగ్గా కూర్చోపెట్టాడు. నాకు బాగా గుర్తు. నేను సైడు ఫోజులో బాగుంటానని చెప్పి, నన్ను చివర నుంచోపెట్టి సైడు ఫోజు ఇప్పించాడు. ఎంతో బాగున్నాను ఆ ఫోటోలో. అందుకని లీల చూస్తుందని లీల వాళ్ళింటి ముందర ఏదో పని కలిపించుకుని సైడు ఫోజులో నడిచే వాణ్ణి. ఇంత చేసినా లీల నాతో ఎప్పుడూ మాట్లాడలేదు. 

దసరా అప్పుడు పంతుళ్ళతో పప్పు బెల్లాలకి లీలా వాళ్ళింటికి వెళ్ళినప్పుడు "పంతులికి ఇవ్వాలి ఐదు వరహాలు పిల్లలకి పెట్టాలి పప్పు బెల్లాలు" అని గట్టిగా రాగ యుక్తంగా కూడా పాడాను. చివరికి వేసంకాలం శలవలకి మా తాతయ్యగారి వూరు వెళ్ళబోయే ముందర లీలా వాళ్ళింటికి పేరంటానికి వెళ్ళాము. లీలని కూర్చోపెట్టి పేరంటం చేసి చిమ్మిరి ఉండలు పెట్టారు. భలే బాగున్నాయి చిమ్మిరి ఉండలు.

ప్రతీ వేసంగి శలవలకీ మా తాతయ్యగారి ఊరు నెప్పల్లి వెళ్తాము. చెరుకు బళ్ళని ఉయ్యూరు పంచదార ఫాక్టరీకి తీసుకుపోతూ, కరణంగారూ చెరుకు, ఫాక్టరీకి తీసుకు వెళ్తున్నామని నాలుగు గడలు ఇంటిముందు పడేసేవాళ్ళు. వేసవిలో తాటి ముంజలు ఎన్ని తినే వాళ్ళమో. మా తాతయ్యతో వెళ్లి ఎంతమందికో అక్షరాభ్యాసం చేశాము. వెళ్ళినప్పుడల్లా పలకా బలపము వచ్చేది. మా తాతయ్యతో మొదట అక్షరాలు దిద్దిన వాళ్ళు ఇప్పుడు ఏమి చేస్తున్నారో !

శలవలయిన తరువాత కఠారం వచ్చాము. మళ్ళా మామూలు పనులు మొదలు. మా పెద్దనాన్నగారు స్కూల్ హెడ్మాస్టారు. మేము పొద్దున్నేలేచి చద్దన్నం తిని స్కూల్ తెరిచి ఫస్టు బెల్ కొట్టేవాళ్ళం. సాయంత్రం చివరి పిరియడ్లో స్కూల్ వెనుక అందరిచేతా ఎక్కాలు వంత పాడించే వాళ్ళం. అందుకనే ఎక్కాలు ఇంకా గుర్తున్నాయి. శలవల్లో బాగమ్మ నాకోసం తేగలు దాచిపెట్టింది - శీనయ్య కొడుకుని కదా నేను. మా నాన్న బాగమ్మ కొడుకూ మంచి స్నేహితులట. పాపం బాగమ్మ కొడుకు మునసబు చచ్చిపోయాడు ! నేనంటే బాగామ్మకు చాలా ఇష్టం. పాతిపెట్టిన తాటి టెంకలు తీసి పగలకొట్టి పెట్టేది. ముంతలో అన్నం తీసి వెల్లుల్లి కారం నెయ్యి కలిపి తినమని ఇచ్చేది. ఎంతబాగుందేదో వెన్నపూస వేసుకు తింటూంటే. మీగడపెరుగు. అబ్బా! ఎందుకో ఎవ్వరికీ చెప్పవద్దనేది. ఈ హడావుడిలో లీల కనపడటల్లేదు అనే సంగతి పట్టించుకోలేదు. ఏదో శలవలకి ఎక్కడికన్నా వెళ్ళినదేమో అని ఊరుకున్నాను. తరువాత చాలా రోజులకి కనపడకపోతే మా అమ్మ నడిగాను. వాళ్ళు తెనాలి వెళ్ళిపోయారుట.

మళ్ళా లీలని చూడలేదు. మాకు ఉద్యోగరీత్యా ఊళ్లుమారటం, దేశాలు తిరగటం తోటి రోజులూ సంవత్సరాలూ గడిచిపోయాయి. రిటైరు అయ్యే రోజులు దగ్గర పడుతున్నాయి. కొన్ని రోజులు అమ్మతో ఉందామని ఇంటికి వెళ్లాను. పొద్దున్నే లేచి పాల పేకెట్లు తీసుకురావటం ఆ తరవాత మార్కెట్ కెళ్ళి కూరగాయలు తీసుకురావటం. పేపరు చదివి స్నానం చేసి భోజనం చేయటం. మళ్ళా పేపరు రెండోసారి చదవటం, నిద్రపోయి నాలుగు గంటలకు లేవటం. కాఫీ తాగి షికారు కెళ్ళి సాయంత్రం ఇంటికి చేరటం. పిచ్చా పాటీ తరువాత నిద్ర. ఇదీ వరస రోజూ. 

ఆ రోజు బజారునుండి వచ్చి వరండాలో ఈజీ చైర్ లో కూర్చున్నాను. హాలు లోనుండి మాటలు వినపడుతున్నాయి. నేను వచ్చిన శబ్దం విని అమ్మ "మురహరిరావు గారి అమ్మాయి లీల నన్ను చూడటానికి వచ్చిందిరా" అన్నది. లేచి కిటికీలోనుంచి చూశాను. పెద్ద ఎక్కువగా మారలేదు. అదే కోల ముఖం. అదే వర్చస్సు. 30 ఏళ్ళ సంసారిక బడలికలు మోహంలో కొద్దిగా కనపడుతున్నాయి. తలమీద తెల్ల వెంట్రుకలు నల్ల వెంట్రుకలతో దోబూచులాడు తున్నాయి. పిల్లలు పెద్దవాళ్ళయి ఎవళ్ళ సంసారాలు వాళ్ళు చేసుకుంటున్నారల్లె ఉంది, ఎక్కడలేని తెరిపి మొహంలో కనపడుతోంది. ఒక్కసారి మా కళ్ళు ఏవో మాట్లాడుకున్నాయి. తృప్తిగా లేచి కుర్చీలో కూర్చున్నాను. 

నాకు లీలతో ఏదో మాట్లాడాలని ఉంది. కానీ ఏమి మాట్లాడాలి ? ఎంతో కావాలనుకున్నది హఠాత్తుగా ఎదురు పడితే మాట్లాడటానికి మాటలు రావు. కాఫీ టిఫ్ఫెన్లు అయిన తరువాత ఇంకా మాట్లాడుతూనే ఉన్నారు. కఠారం నుండి వెళ్ళిన తరువాత ఏమి జరిగిందో అంతా విన్నాను. తన పిల్లలు ఏం చేస్తున్నారో విన్నాను. రోజూ తనేం చేస్తోంది చెప్పింది. నా గురించి కూడా అడిగింది. ఇంక మాటలు అయిపోయినట్లున్నాయల్లె ఉంది " వెళ్ళొస్తా నండీ మామ్మ గారూ" అనే మాటలు వినపడ్డాయి.. 

నాకు చెమటలు పోస్తున్నాయి. ఇంకొక్క క్షణంలో లీల నాముందు నుంచి వెళ్తుంది. క్రికెట్ కోర్టులా ఓవల్ షేప్ లో ఉన్న నా బట్టతల, దాద్దామన్నా వీలు లేకుండా బయటకు వస్తున్న బొజ్జ. నెరసిన మీసాలతో దాగని వయసు. నేను ఎదుట పడలేను. లీల గుమ్మం దాటి బయటకు వస్తోంది. హఠాత్తుగా నాకు చిన్నప్పుడు ఫోటోగ్రాఫర్ అన్న మాటలు గుర్తుకు వచ్చాయి.  వెంటనే సైడ్ ఫోజు పెట్టేశాను, లీల కనుమరుగయ్యేదాకా. మళ్ళా ఎప్పుడు చూస్తానో లీలని.

                                          ---------

ఈ నా చిన్న కథ మార్చ్ 1992 లో తెలుగు వెలుగు (చికాగో తెలుగు అసోసియేషన్ ) లో ప్రచురించారు (చేతి వ్రాతతో). నా కెందుకో ఈ వేలెంటైన్ డే కి తెలుగులో టైపు చేసి దీన్ని పోస్ట్ చెయ్యాలనిపించింది. 

80 ఓ బుల్లి కథ 68 --- నా కంప్యూటర్ బాగయ్యిందోచ్

రచన: లక్కరాజు శివ రామకృష్ణా రావు.

జీవితంలో సుఖానికి అలవాటుపడ్డ ప్రాణానికి అమాంతంగా కష్టాలు వస్తే జీవితం తారుమారు అవుతుంది. రెండువారాల క్రిందట నా డస్క్ టాప్ కంప్యుటర్ పని చెయ్యటం మానేసింది. కొంచెముసేపు పనిచేసి దానంతట అదే ఆగిపోతుంది, ఎందువల్ల పోతున్నానో చెప్పకుండా పోతోంది. రిపైర్ వాడి దగ్గరకు తీసుకు వెళ్ళుదామంటే,  ఇక్కడ అమెరికాలో రిపైర్ వాడు తీసుకునే డబ్బులతో రెండు కొత్త కంప్యూటర్లు కొనుక్కోవచ్చు.

రిటైరు అయ్యి ఒక పద్ధతికి అలవాటయిన జీవికి పద్ధతులు మార్చుకోవటం చాలా కష్టం. ఏమి చెయ్యాలో తోచక కాలుగాలిన పిల్లిలా పైకీ క్రిందకీ తిరుగుతున్నాను. రోజూ కంప్యూటరే లోకంగా చేసుకుని భోజనానికీ కాఫీకీ పిలుపు వస్తే కానీ క్రిందకు వెళ్ళే వాడిని కాను. ఇప్పుడు ఏమి చెయ్యాలో తోచటల్లేదు.

నేను ఊర్కేనే కూర్చున్నానని ఇంట్లో తెలిస్తే నా పని బేజారు అవుతుంది. ఊర్కేనే ఉన్నారుగా నేను పూజ చేసుకుంటున్నాను కొచెం రైసు కుక్కర్ లో అన్నం పడెయ్య కూడదూ. ఫోనులు వస్తే తీసుకోండి. కూర మాడుతోంది కొంచెం స్టవ్ తగ్గించండి. పోనీ హెల్ప్ చేద్దామని చేస్తే, ఎక్కడలేని కోరికలూ పుట్టుకు వస్తాయి. మళ్ళా ఆ కోరికలు కూడా తీర్చాల్సి వస్తుంది. సాయంత్రం ఉల్లిపాయతో వంకాయ కూర చేస్తే బాగుంటుంది (మీరు). రేపు పోద్దునకి సేమ్యా ఉప్మా బాగుంటుంది. మీరు ఆ ఉప్మా చాలా బాగా చేస్తారు. ఇలా హేల్పెర్ గ మొదలుపెట్టినది చివరికి నా పని కేరాఫ్ వంటిల్లు లాగా తయారవుతుంది.

మొన్న ఎదో పాపం కష్ట పడుతోంది కదా అని ఒక వారం కూరలు తరగటానికి వప్పుకున్నాను. ఉల్లిపాయలు చిట్ట  చివ్వరకి తరగండి లేకపోతే ఇల్లంతా వాసన వస్తుంది. కాలీఫ్లవరు సన్నగా తరగవోకండి, చేత్తో మొగ్గలుగా విరవండి. కాబేజీ ఇదుగో ఈ విధంగా సన్నగా తరగాలి.  బ్రోకలి మరీ పెద్ద ముక్కలు చేశారు, పెసరపప్పు వేసి చేస్తాను సరీగ్గా కలవదు. బ్రస్సెల్ స్ప్రౌట్స్ కాబేజీ లాగా తరగండి. కంది పప్పు కలిపి కూర చేస్తాను. కుకుంబర్ చెక్కు తీయండి లేకపోతే పులుసులోకి బాగుండదు (ఆవిడకి). దొండకాయలు నిలువుగా తరగండి చక్రాలుగా కాదు. ఆ బానిస బ్రతుకు తలుచుకుంటే వళ్ళు గగుర్పాటు చెందుతుంది. "చెవిలో ఫోను పెట్టుకుని వంట చెయ్య వోకు. ఉప్పూ కారాలు సరీగ్గా పడవు." అని అరవాలనిపిస్తుంది. కానీ నోరు పెగలదు. ఇంక నేను దీనిని గురించి తలుచుకోలేను. గది తలుపులు వేసుకు కూర్చున్నాను. కానీ ఎంతసేపని కూర్చుంటాను? ఎప్పుడో అప్పుడు తెలిసిపోతుంది. 

నాకు కావలసింది వంటగదా, కొత్త కంప్యుటరా అనే సమస్య మీద చాలా ఆలోచించాను. వంటగదికి వెళ్ళటం ఇష్టం లేదు. కొత్త కంప్యుటర్ అయితే గవర్నమెంటు వాళ్ళు నెల నెలా ఇచ్చే భత్యంలో కొంత భాగం ఎగిరిపోతుంది. అన్ని యప్రువల్స్ తీసుకుని బడ్జటులో పెట్టి కంప్యుటర్ కొనుక్కునే సరికి మళ్ళా క్రిస్మస్ వస్తుంది. అసలుకే మోసం రావచ్చు, అసలు అంత అవసరమా అని  రిక్వస్టు డినై  చెయ్యవచ్చు కూడా. ( అదేమీ తిండి పెట్టదు, రోజంతా దాని ఎదురుకుండా కూర్చుంటారు, అనారోగ్యం, కాళ్ళ నొప్పులు, కీళ్ళ నొప్పులు, కరెంటు వేస్టు, డబ్బుల వేస్టు.) ఏదో మార్గం ఆలోచించాలి.

నేను దీన్ని బాగు చెయ్యలేనా ? అని నా అంతరాత్మ ని ఒక ప్రశ్న వేశాను. సమాధానం వచ్చింది. వరల్డ్ వార్-2 లో మిగిలిపోయిన మాగ్నెట్ తో స్పెక్త్రోమేటర్  తయారు చేసి డాక్టరేట్లు తయ్యారు చేసిన పరిశోధన శాల నుండి వచ్చావు నువ్వు. ఈ ముసలి కంప్యుటర్ ని వదలలేక సంవత్సరాల బట్టీ దానితో ఏదో విధంగా సాగిస్తూనే ఉన్నావు. ఇప్పటికే రెండు మూడు సార్లు హార్డ్ డిస్క్ ని ఫార్మాట్ చేశావు. దాని మెమరీ(RAM) ని కూడా పెంచావు. ధైర్యే సాహసే లక్ష్మి. ఆలోచించు. వెలుగు చూస్తావు. అని అంతర్వాణి  చెప్పింది. 

నాకు ఇంకా ఎక్కడలేని ధైర్యం వచ్చింది. ఆరోజు జరిగిన సంగతులన్నీ పరిశీలించటం మొదలు పెట్టాను. పొద్దున్నే కాఫీ తాగి పైకొచ్చి ఖుషీగా కంప్యుటర్లో ఈనాడు వార్తలు చూస్తున్నాను. మధ్యలో దానంతట అదే ఆగి పోయింది. ఏమిటా ఇది అని మళ్ళా స్టార్ట్ చేశాను. ఒక నిమిషం తర్వాత మళ్ళా అల్లాగే అయ్యింది. రెండు మూడు సార్లు అల్లాగే చేశాను. రాను రాను విండోస్ వస్తుంటేనే ఆగి పోవటం మొదలయ్యింది. ఆలోచిస్తున్నాను. నేను శాపాలు తాపాలూ నమ్ముతాను. "For every action there is an equal and opposite reaction" అన్న దాన్ని నేను గట్టిగా నమ్ముతాను. (పెళ్ళి చేసుకున్న తరువాత చాలా సూత్రాలు తెలుస్తాయి, నమ్మకాలు పెరుగుతాయి.)

దిష్టి తగలటం, శాపనార్ధాలు పెట్టటం రియాక్షనుల క్రిందకు వస్తాయి కాబట్టి ఇవ్వాళ ఎప్పుడో ఎక్కడో ఎవరికో నేను వాళ్ళ దృష్టిలో తప్పుగా గ్రహించబడిన యాక్షను చేసి  ఉండాలి. ఏమి చేశానబ్బా ఇవ్వాళ. ఎవర్ని నొప్పించాను? అనే దృష్టి తో ఆలోచించటం మొదలెట్టాను.

ఏమితప్పు చేశాను? ఎవరు నన్ను పొద్దున్నే శపించారు? ఇంట్లో ఉన్నది ఇద్దరమే కాబట్టి దాన్ని కనిపెట్టటం చాలా తేలిక. ఆలోచిస్తే పొద్దున మా ఆవిడ కూరలు తరిగి పెట్టమని అరుస్తూ ఉన్నా, వినపడనట్లు నటిస్తూ కాఫీ తాగి పైకి వచ్చేశాను. అదే అయ్యుంటుంది.  ఆడవాళ్ళ శాపాలు చాలా గట్టివి. వెంటనే నవ్వు ముఖంతో కిందకి వెళ్లి కూరలు తరగనా అన్నాను. మౌనంగా పోపులో వేగుతున్న వంకాయకూర వేపు చూపటం జరిగింది. ఆ చూపులోనే తేలిపోయింది సమాధానం. శాప విముక్తికి ఏమి చెయ్యాలో అర్ధం కావటల్లేదు. కొంతన్నా ఫలితం వస్తుందని  కూర కలపటానికి ప్రయత్నించాను. భీకరమైన మొహం చూసి భయపడ్డాను. ఐ యాం డూమ్డ్. 

ఏం చెయ్యాలి?  కంప్యూటర్ బాగు చెయ్యటం మీద నేను ఇదివరకు వ్రాసిన పోస్ట్ లు గుర్తుకి వచ్చాయి. అన్ని చిట్కాలు   ట్రై చేసాను. ఒక్కటి కూడా ఉపయోగపడలేదు. విండోస్ వస్తుంటే safe mode లోకి వెళ్ళ లేక పోయాను. ఆపరేటింగ్ సిస్టం లేకపోతే  Restore Point కి వెళ్ళటం కుదరదు. విండోస్ కరప్ట్ అయ్యినదనుకుని బేకప్ డిస్క్ తో ప్రయత్నించాను. అసలు ఆపరేటింగ్ సిస్టమే ( విండోస్ xp ) లోడ్ అవటల్లేదు. నా దగ్గర DOS ఫ్లాపీ ఉంటె దానితో ప్రయత్నించాను Format C: చేద్దామని. లోడ్ అవలేదు. అసలు మాటా పలుకు లేకుండా జారుకుంటోంది.

పెళ్ళాల శాపాలు ఇంత గట్టిగా ఉంటాయని తెలిస్తే పొద్దున్నేకూర తరిగి ఇచ్చేసే వాడిని. తప్పొప్పుకుంటే శాపాలు పోతయ్యని ఎక్కడో చదివినట్టు గుర్తు. ఏదో విధంగా ఈ సమస్య నుండి బయటపడితే ఇకనుండీ పొద్దున్నే పెళ్ళాం చెప్పిన పనులు తప్పకుండా చేస్తానని తలుపు గడియపెట్టి లెంపలేసుకున్నాను. నాకు గిల్టీ కాన్క్షన్సు పోయింది. నా మనస్సు కుదుట పడింది. గమ్మత్తుగా కారు మేఘాలన్నీ తొలగి పోయాయి. జయం మనదే అనే ఫీలింగ్ వచ్చింది. ఇంక ధైర్యంతో ఆలోచించటం మొదలు పెట్టాను.

అసలు విండోస్ రాకుండానే  కంప్యూటర్ ఆఫ్ అవుతోంది. అదికూడా ఒక  వేరు వేరు సమయములలో పోతోంది.  ఒకసారి వెంటనే పోతుంది. ఒకసారి కొంచెం సేపు తరువాత. ఆన్  చెయ్యగానే కంప్యుటర్ చేసే మొట్ట మొదటి పని ఏమిటి? జాగర్తగా ఆలోచిస్తున్నాను.

కంప్యుటర్ కి ఆపరేటింగ్ సిస్టం ( విండోస్ ) చాలా ముఖ్యం. కంప్యుటర్ లో ఉన్న అన్ని భాగాల్తోటీ కలిసికట్టుగా పని చేయించేది ఇదే. అది మొట్టమొదట హార్డ్ డిస్క్ లోనుండి కంప్యుటర్ RAM లోకి లోడ్ అవుతుంది. RAM లో ఉంటే పనులు వేగంగా జరుగుతాయి కనుక. ఇప్పుడు ఆపని జరగటల్లేదు. అందుకని ప్రాబ్లం ఈ మూడింటిలోనే ఉండి ఉండాలి. హార్డ్ డిస్క్, విండోస్, RAM .

బాకప్ డిస్క్ లో నుండి కొత్త ఆపరేటింగ్ సిస్టం పెడదామంటే తీసుకోవటల్లేదు. బహుశా  RAM రిజెక్ట్ చేస్తోందేమో. కంప్యుటర్ లోకి వెళ్ళేవి అన్నీ RAM ద్వారా నే వెళ్తాయి. RAM సరి లేక పోతే కంప్యుటర్లో ఏ పనీ జరగదు. అందుకని RAM పాడయి ఉంటుందని  తేల్చుకున్నాను. ఇది కాకపోతే సెకండ్ గెస్, లాంగ్ షాట్, హార్డ్ డిస్క్ పాడవ్వచ్చు. నాలుగేళ్ల క్రిందట RAM expand చేసిన సంగతి గుర్తుకు వచ్చింది. అది పాడయ్యిందేమో!! 

ఎటాక్ ప్లాన్ తయ్యారయ్యింది. కంప్యుటర్ ఓపెన్ చెయ్యటం. కొత్తగా పెట్టిన RAM ని బయటికి తీసి, కంప్యుటర్ తో వచ్చిన RAM తో కంప్యుటర్ ని స్టార్ట్ చెయ్యటం. కంప్యుటర్ పనిచేస్తే RAM ప్రాబ్లం లేక పోతే హార్డ్ డిస్క్ ప్రాబ్లం.

స్క్రూ డ్రయివర్లు తెచ్చుకుని కూర్చున్నాను. స్క్రూలు ఎక్కడా కనపడలేదు. నేను కంప్యుటర్ ఓపెన్ చేసిన కాలంలో స్క్రూ డ్రయివర్ తో ఓపెన్ చేసేవాణ్ణి. ఎన్ని తెలివితేటలు ఉన్నా మెకానికల్ బుర్ర లేకపోతే వృధా. సింకులో  నీళ్ళు పోకపోవటం దగ్గరనుండీ అరమరాల కిట్లు కొని బిగించటం వరకూ మా ఆవిడే చూసుకుంటుంది. ప్రస్తుతం మాటలు లేవు. అడగటానికి కొంచెం సిగ్గూ భయమూ రెండూ అడ్డుకున్నాయి. దానికితోడు ఆవిడకి  కంప్యూటర్ బాగుకి నాకు దోహదం చెయ్యాల్సిన అవుసరం లేదు. ఆవిడ లాప్ టాప్ ఆవిడకుంది. దాన్ని నేను ముట్టుకోనని ఆవిడకి బాగా తెలుసు. వేలుతో కంప్యుటర్ ఆడించటం నాకు చేతకాదు. 

ఆపద్భాన్ధవా  ఏమి చెయ్యాలి? మనము మంచిపనులు చేస్తూ ఉంటె దేముడు ఏదో రూపేణా తప్పకుండా ప్రత్యక్ష మవుతాడు. హటాత్తుగా ఫోన్ మోగింది. మా అబ్బాయి న్యూయార్క్ నుండి వీకెండ్ కి వస్తున్నాడు. RAM expand చేసింది కూడా వాడే. వాడు సర్ప్రైజ్ కాకుండా వచ్చిన తర్వాత ఏమి చేసి పెట్టాలో వెంటనే చెప్పేశాను. నాలుగు రోజులు కంప్యూటర్ లేక పోతే ఫరవా లేదు ఏదోవిధంగా బిజీగా ఉన్నట్లు నటించగలను. వంగిపోతూ ఎగస్పార్టీకి సాక్షాత్ నమస్కారం చెయ్యవలసిన అవసరం లేదు.

మర్నాడు వీకెండ్ కి,  రెడ్ ఐ ఫ్లయిట్ లో న్యుయోర్క్ నుండి మా వాడు దిగాడు. మొదట పరిష్కరించాల్సిన సమస్య నాదే.  అయిదు నిమిషాల్లో మా అబ్బాయి కంప్యూటర్ ఓపెన్ చేసి RAM బయటికి తీసాడు. డాక్టరేట్ చేసిన వాళ్ళు పనులు చేస్తుంటే చూడటానికి ముచ్చటగా ఉంటుంది. డస్క్ టాప్ కంప్యుటర్ చాస్సిస్ మీద ఒక లీవర్ ఉంటుంది. అది నొక్కితే పై ప్లేటు వచ్చేస్తుంది. విషయం తెలిస్తే ఎంత సులువు. మీరు కంప్యుటర్ ఓపెన్ చేస్తే వాక్యుం క్లీనర్ పక్కన పెట్టుకోండి. బోలెడంత బూజు, దుమ్మూ ధూళి ఉంటుంది తీసెయ్యండి.  

యురేకా! కంప్యుటర్, కంప్యుటర్ తో వచ్చిన ఒరిజినల్  RAM తో పని చేస్తోంది. బయట గట్టిగా స్నో పడుతోంది. ఆరోజు బయటకు వెళ్ళటానికి కుదరదు. ఇది చికాగో వింటర్. మర్నాడు CompUSA కంప్యుటర్ స్టోర్ కి వెళ్లి ఒక గిగ్ RAM కొనుక్కొచ్చి పెట్టాడు (ఈ కంప్యుటర్ అంతకన్నా తీసుకోదు.). ఖర్చు ముప్పైరెండు  డాలర్లు. రెండువారాలనుండీ టెస్ట్ చేస్తున్నాను. కంప్యుటర్ బాగానే పని చేస్తోంది.

కాకపోతే ఒక చిన్న ప్రాబ్లం తయారు అయ్యింది. వ్యాక్యుం చేస్తుంటే కంప్యుటర్ లో నుండి రెండు క్లిప్పులు  ఊడి పడ్దాయి. అవి లేకుండానే కంప్యుటర్ నడుస్తోంది కాబట్టి అవి ముఖ్యమయినవి కాక పోవచ్చు అనుకున్నాము. ఇంటర్నెట్ లో వెతికితే అవి హీట్ సింక్ ని అణచి పెట్టి ఉంచే క్లిప్పులని తేలింది. కంప్యుటర్ నిలబెడితే హీట్ సింక్ క్రిందపడుతున్దేమోనని కంప్యుటర్ ని పడుకో బెట్టి పని గడుపు కుంటున్నాను.  

నుంచుని చేస్తే నాకేటి. పడుకుని చేస్తే నాకేటి. పనిచేస్తుంటే నా కిష్టం. 

                                              ---------

కంప్యుటర్ మీద నా ఇతర పోస్టులు:

21. ఓ బుల్లి కథ 9 -- కంప్యూటర్ లో ఏముంటాయి
http://mytelugurachana.blogspot.com/2010/05/21-9.html

కంప్యూటర్ స్విచ్ ఆన్ చేస్తే
22. ఓ బుల్లి కథ 10 -- కంప్యూటర్ స్విచ్ ఆన్ చేస్తే
http://mytelugurachana.blogspot.com/2010/05/22-10.html

కంప్యూటర్ మొరాయిస్తే
23. ఓ బుల్లి కథ 11 -- కంప్యూటర్ మొరాయిస్తే --

http://mytelugurachana.blogspot.com/2010_07_01_archive.html

40 ఓ బుల్లి కథ 28 -- కంప్యూటర్ కు గ్రహణం పట్టిన రోజు --
http://mytelugurachana.blogspot.com/2010/12/40-28.html

79 ఓ బుల్లి కథ 67 --- మీ చర్మ మృదుత్వానికి జాగ్రత్తలు

ముందుమాట: కొందరి చర్మం చూస్తుంటే ముచ్చటగా మృదువుగా వెన్నపూస లాగా ఉంటుంది. కొందరిది ఎంత ప్రయత్నించిన ఆ కోవకి రాదు. ఎందుకని ? దాన్ని గురించి మనమేమన్నా చెయ్యగలమా ? దాన్నిగురించి   తెలుసుకునేదే ఈ పోస్ట్.

జీవితంలో ఎండల్లో గాలుల్లో మనము తిరిగిన తిరుగుళ్ళకి, మన వయసు పెరిగినకొద్దీ, మన చర్మము దాసోహం అయి చర్మ వ్యాధులు వచ్చుటకు అవకాశం ఉంది. వాటిని ఏవిధంగా అడ్డుకోవచ్చో తెలపటమే ఈ పోస్ట్ ఉద్దేశం.ఈ చర్మ వ్యాధులు రాకుండా ఉండాలంటే మనము పాటించ వలసిన సూత్రాలు మూడే మూడు. ఎక్కువగా ఎండలో తిరుగ కుండా ఉండటం, పొగ త్రాగ కుండా ఉండటం, మంచి ఆ హారము తినటం.

చర్మ వ్యాధులకు కారణము: చర్మ వ్యాధులు రావటానికి కారణం, సూర్యకిరణాలు మన వాతావరణము లోని ప్రాణ వాయువు తో కలయిక మూలంగా మన చర్మము మీద నిలకడ లేని (unstable) రసాయనిక పదార్దములు ఏర్పడుటయే కారణము. వీటిని free radicals అంటారు. కాలుష్యమయిన వాతావరణం లో ఉంటె ఇంకా ఈ సమస్య ఎక్కువ అవటానికి వీలుంది.

చర్మ వ్యాధులు రాకుండా చెయ్యగలమా ?: కొన్ని విటమిన్స్, Antioxidants వాడటం మూలంగా మన చర్మమును కాపాడు కొనవచ్చు. వీటిలో క్రీముల ద్వారా చర్మము పైన రాసేవి కొన్ని, ఆహారము ద్వారా పుచ్చుకొనుట వలన రక్తముతో కలిసి చర్మము క్రింద భాగము నుండి పని చేసేవి కొన్ని ఉన్నాయి.

ముఖ్యంగా మనకి ఉపయోగపడేవి: Vitamin B, Vitamin C, Vitamin E, Selenium and Omega3 fatty acids. ఇవి చెడును సరిదిద్ది మామూలుగా మనకున్న రోగ నిరోధక శక్తిని పెంపోందిస్తాయి అని అన్నారు ( Karen E. Burke, MD, PhD, of the Mount Sinai School of Medicine's department of dermatology.) ఈ పదార్దములు మనము తరచుగా చర్మము పైన వాడే క్రీము లన్నిటిలోనూ ఉంటాయి కానీ వాటి గాఢత (concentration) తక్కువగా ఉంటుంది.

వీటిని కూడా వాడుతారు : CoQ10, Alpha-lipoic Acid, Retinoic Acid, Flavonoids (Green Tea, Chocolate).

వీటిని మనము తినే ఆహారము ద్వారా తీసుకొన వచ్చును: 
Selenium -- Brazil nuts, turkey, cod

Vitamin B-2 -- Milk, enriched grain products, eggs
Vitamin B-6 -- Chicken, fish, nuts
Vitamin B-12 -- Clams, liver, trout, fortified cereals
Vitamin C -- Citrus fruits, red peppers, broccoli
Vitamin E -- Sunflower oil, whole grains, nuts
Omega-3s – Salmon and other cold-water fish, ground flaxseeds, walnuts


చివరిమాట: సమీకృత ఆహారము తినుట ఆరోగ్యమునకు చాలా మంచిది. మంచి సమైక్య ఆహారమునకు క్రింది పోస్టు చూడండి:

ఈ పోస్ట్ నా ఈ క్రింది పోస్టుకి అనుబంధము: 

78 ఓ బుల్లి కథ 66 --- మనకు కావాల్సిన ముఖ్యమయిన విటమిన్స్, సప్లిమెన్ట్స్
http://mytelugurachana.blogspot.com/2011/12/78-66.html


ఈ పోస్ట్ కి మాతృక:
How much can vitamins and supplements help your skin?
WebMD Feature
By Stephanie Watson
Reviewed By David Kiefer, MD
http://www.webmd.com/vitamins-and-supplements/lifestyle-guide-11/beauty-skin-care-vitamins-antioxidants?page=1

78 ఓ బుల్లి కథ 66 --- మనకు కావాల్సిన ముఖ్యమయిన విటమిన్స్, సప్లిమెన్ట్స్

ముందుమాట: మనకి ఏ విటమిన్స్ సప్లిమెన్ట్స్ ముఖ్యంగా కావాలి, మనము ఏ ఆహారం తీసుకుంటే అవి వస్తయ్యో చెప్పటానికే ఈ పోస్ట్.

ఈ క్రింది సమాచారం Nissa Simon గారు AARP Bulletin  (Oct 2010) కి వ్రాసిన వ్యాసం నుండి సేకరించినది. వారు వ్రాసిన దానికి మూలం USDA Human Nutrition Research Center on Aging at Tufts University Boston (USA).


1. Vitamin B6
ఏ ఆహారాల్లో ఉంటుంది:  బీన్స్, నట్సు, కోడి గుడ్లు, ముడి పదార్దములు (whole Grains).


2. Vitamin B12
ఏ ఆహారాల్లో ఉంటుంది:  Fish, Shell fish, meat, dairy products.


3. Vitamin C
ఏ ఆహారాల్లో ఉంటుంది:  Citrus Fruits, Tomatoes, Kiwi, Strawberries


4. Vitamin D
ఎముకలు బలంగా ఉండాలంటే కాల్షియం, మెగ్నీషియం, విటమిన్ D ( D 3) ముఖ్యంగా కావాలి. 

ఏ ఆహారాల్లో ఉంటుంది:  Fatty Fish. రోజుకి 15 నిమిషములు ఎండలో ఉన్నా వస్తుంది.


5. Vitamin E  
దీనిని రోజుకు 2000 IU తీసుకుంటూ ఉంటే "Alzheimer's" ఉదృత 19% వరకు తగ్గించ వచ్చని  పరిశోధకులు తేల్చారు.
ఏ ఆహారాల్లో ఉంటుంది:  Vegetable oils, nuts, vegetables.


6. Folic acid
ఏ ఆహారాల్లో ఉంటుంది:  dark leafy vegetables,  ముడి పదార్దములు (whole Grains) తో చేసిన రొట్టెలు.


7. Vitamin K    
ఏ ఆహారాల్లో ఉంటుంది: Plant oils, green Vegetables, Cabbage, Cauliflower.

8. Calcium       
ఎముకలు బలంగా ఉండాలంటే కాల్షియం, మెగ్నీషియం, విటమిన్ D ( D 3) ముఖ్యంగా కావాలి. 

ఏ ఆహారాల్లో ఉంటుంది: Dairy products, green leafy vegetables, bok choy.

9. Magnesium   
ఎముకలు బలంగా ఉండాలంటే కాల్షియం, మెగ్నీషియం, విటమిన్ D ( D 3) ముఖ్యంగా కావాలి. 

ఏ ఆహారాల్లో ఉంటుంది: Whole grains, nuts, green vegetables.

10. Omega-3 fatty acids
ఏ ఆహారాల్లో ఉంటుంది: Fatty fish such as salmon, tuna, herring and sardines; walnuts, flax seed, tofu and canola oil.

11. Potassium 
ఏ ఆహారాల్లో ఉంటుంది: Cantaloupe, bananas, yogurt, sweet potatoes and leafy green vegetables.

12. Selenium   
ఏ ఆహారాల్లో ఉంటుంది: Red meat, fish, chicken, vegetables.

పైన సమాచారాన్ని క్రోడీకరిస్తే:
మన ఆరోగ్యానికీ, రోగ నివారణ శక్తీ పెంపొందటానికి క్రింద వాటిని తరచుగా తినటం మంచిది. :
ముడి ధాన్యాలు, వృక్షముల నుండి (Plant based) కూరగాయలు, నూనెలు వాడటం చాలా మంచిది .

1. రోజుకి పదిహేను నిమిషాలు ఎండలో పనిచేయటం (నడవటం కూడా పనే).
2. వాడవలసిన ధాన్యాలు: హోల్ గ్రైన్స్, ముడి ధాన్యాలు (దంపుడు బియ్యము, రాగులు, సజ్జలు మొద..)
3. తినవలసిన కూరలు: బీన్సు, కాబేజీ, కాలీఫ్లవరు, చిలకడ దుంప, టొమాటోలు.
4.  తినవలసిన ఆకు కూరలు: తోటకూర, బచ్చలి కూరా, కొతిమెర, గోంగూర.
5.  తినవలసిన పళ్ళు:  అరటి, కరబూజ, కీవీ, స్ట్రా  బెర్రీస్, మామిడి, నారింజ, నిమ్మ.
6. తిన వలసిన నట్స్: ఫ్లాక్స్  సీడ్, వాల్ నట్సు, బాదం పప్పు (Almonds ). 
7. తాగవలసినవి: పాలు, పెరుగు, మజ్జిగ, టోఫు.
8. వాడవలసిన నూనెలు: కనోల ఆయిల్, ఆలివ్ ఆయిల్, వెజిటబుల్ ఆయిల్.

చివరి మాట: మనము రోజూ తీసుకునే శాఖాహారంలో vegetables, green leafy vegetables, whole grains, dairy products, vegetable oils, nuts, citrus fruits వుండటం చాలా మంచిది.


మీకు వీటిగురించి ఇంకా తెలుసుకోవాలంటే గూగుల్ చెయ్యండి లేక క్రింద రిపోర్ట్ చదవండి :
Essential Vitamins and Nutrients

1. Vitamin E and Alzheimer's

77 ఓ బుల్లి కథ 65 --- మళ్ళా న్యూఇయర్ వస్తోంది

"What we have done for ourselves alone dies with us; what we have done for 
others and the world remains and is immortal." ~ Albert Pike

ముందు మాట: మెర్రీ క్రిస్మస్ అండ్ హ్యాపీ న్యూ ఇయర్.

ఇక్కడ అమెరికా లో మామూలుగా ప్రతీ సంవత్సరం ఈ సమయములో జరిగేది; వచ్చిన డొనేషన్ రిక్వెస్ట్ లను ముందర వేసుకుని కూర్చుని చెక్స్ వ్రాయటం. నేను చాలా లేటు, కానీ ఆపని ఈవేళ పూర్తి చేశాను. ఎంతో తృప్తిగా ఉంది.

మనం సంఘ జీవులం. కొట్టుకున్నా తిట్టుకున్నా మనము మన సంఘాన్ని వదలలేము. దీనికి కారణం వంటరి బ్రతుకు దుర్భరం అని మనందరికీ తెలుసు. అందుకనే మనం మన చుట్టూతా మన కిష్టమయిన వాళ్ళని పెట్టుకుని వాళ్ళతో సుఖంగా ఉందామని చూస్తాం. ఈ ఇష్టా ఇష్టాలు కాల క్రమేణా మారుతూ ఉంటాయి కాబట్టి మన చుట్టూతా ఉన్న వాళ్ళని కూడా మారుస్తూ ఉంటాము. ఇది రోజూ మనము అనుకోకుండా చేసే ప్రక్రియే. కానీ మనకు ఇష్టమయినా లేకున్నా మన అసలు ప్రకృతి మారదు. మనం ఒంటరిగా ఉండలేము వాళ్ళ తో తప్ప.

మనం అందరి జీవితాలనీ తీర్చి దిద్దలేము. సుఖవంతమూ చెయ్యలేము. కానీ ఏతా వాతా సహాయం చెయ్యాలనే చూస్తాం. ఎందుకంటే ఎవరయినా బాధ పడుతుంటే మనం చూడలేము. సంవత్సరానికి ఒక రోజు మనం, కూర్చుకున్న ఆ "మనం" లో మనకన్నా బాధపడుతున్న వాళ్ళని మన వాళ్ళుగా జేర్చుకుందాం. మన ఆనందాన్ని పంచుకుందాం. హైతీ లో భూకంపాలయినా, జపాన్లో  సునామీ లయినా  అవి వాళ్ళు కోరుకుని తెచ్చుకున్న బాధలు కావు. అటువంటి దురదృష్టాలు ప్రపంచం లో ఎన్నో జరుగుతూ ఉంటాయి. మనం సంఘజీవులం. మనం మనం సహాయం చేసుకోవాలి. అందుకనే కనీసం సంవత్సరానికి ఒకరోజు మనం కూర్చుకున్న ఆ "మనం" లో వీళ్ళని చేర్చుకుందాం. మీకు డొనేషన్ రిక్వెస్ట్ లు వస్తే తోచినంత వెంటనే పంపండి.

స్టాంపులు అతికిచ్చి డొనేషన్ కవర్లు అన్నీ పోస్ట్ చేశాను. ఈ సంవత్సరానికి స్టాంప్ లన్నీ అయిపోయాయి. కొత్త బుక్ కొనుక్కోవాలి.

చివరిమాట: క్రిస్మస్ కి ఇంకా నాలుగు రోజులుంది. మనమిచ్చే  ఈ చిన్న సహాయాలతో  వచ్చే సంవత్సరాంతం వరకూ వాళ్ళు ఎవర్నో ఎప్పుడో ఎక్కడో ఈ ప్రపంచంలో ఆదుకుంటారు. మన చుట్టూతా లేని మన వాళ్ళందరికీ మనం సహాయం చేయకలుగుతాము. అది ఎనలేని త్రుప్తి.